Animal Kingdom

Zondag 13 april

We slapen uit tot 9.30 uur en starten dan op met het uitpakken van de koffers en douchen en ontbijten. Om 12.00 uur hebben we de afspraak voor de presentatie van de Disney Vacation Club. Het is leuk om in zo’n mooi resort te mogen kijken (daar is de presentatie namelijk, zodat je gelijk kunt zien wat je dan koopt, het is een soort timeshare, alleen mag je dat niet zeggen, want het systeem is totaal anders volgens Disney). Ook krijgen we een mooi boek mee met daarin foto’s en informatie over alle Disneyresorts en de cruiseline, en een vipfastpass voor de parken voor 3 attracties per persoon. Dat laatste is de hoofdreden waarom we dit gingen doen, want dat scheelt wachtrijen in de parken. We zijn hier wel wat tijd mee kwijt, maar dat geeft niet, want vandaag is het bewolkt en het regent zelfs even flink, en we zijn nog aan het omschakelen na de cruise, dus hadden niet veel zin om echt iets te ondernemen. Inmiddels is het eind van de dag en is de lucht weer open en blauw. We doen nog wat boodschappen en rijden terug naar het huis om iets te eten en ik werk het verslag bij. Ook emailen we met onze tafelgenoten van de cruise, het is leuk iets van ze terug te horen. Ook zij hebben een hele bijzondere week gehad, en we vonden elkaars gezelschap allemaal heel prettig. We hebben beiden overigens weinig honger na de week cruise, daar was zoveel te eten, kunnen we nog wel even mee doen!! Later op de avond rijden we naar Epcot voor het vuurwerk wat daar om 21.00 uur is: Illuminations: Reflections of Earth. Dat is uiteraard conform Disneystyle helemaal prachtig, midden op de World Showcase Lagoon. Het park rondom de lagoon is mooi verlicht en die verlichting doet mee met de show op het water. Dan rijden we naar huis om een beetje op tijd te gaan slapen. Morgen gaan we naar Animal Kingdom.



Maandag 14 april

Vandaag de wekker op tijd, maar ik ben eerder wakker omdat Eugene erg onrustig slaapt. Hijzelf heeft niets van zijn onrust gemerkt, en heerlijk geslapen! Ik ben echter tig keer wakker geworden. We ontbijten met yoghurt met muesli en fruit, en rijden dan langs het kantoor van de firma die het huis in verhuur heeft, om een contract langs te brengen. Daarna rijden we naar Animal Kingdom. Het is behoorlijk druk in het park, en we hebben tevoren plannen gemaakt wat we graag willen zien. Daar gebruiken we de vipfastpassen van de Disney Vacation Club voor. We zijn absoluut niet van plan om lid te worden van deze club, maar dit kado’tje voor onze aanwezigheid komt goed van pas. We kunnen alle dingen doen die we graag willen, zonder wachttijd. De Kalimanjaro Safaris waarmee je met een grote jeep door een savanna rijdt. Disney heeft het zo gemaakt, dat het net lijkt alsof de wilde dieren bij de jeep kunnen komen; de afzettingen waar de dieren achter zitten zijn onzichtbaar voor de personen in de jeep. Verder doen we de achtbaan Expedition Everest twee keer, en de wildwaterbaan Kali River Rapids een keer. Gelukkig hebben we regenponcho’s bij ons want vandaag is het weer ongebruikelijk koel voor Orlandobegrippen, ongeveer rond de 20 graden met veel bewolking. Er valt geen regen maar als de zon niet schijnt, is het te koud in alleen een t-shirt. Voor ons is het super, want als het te heet is, dan is het niet fijn in de parken te lopen (vinden wij dan). Maar om terug te komen op Kali River Rapids; we zaten aan de kant waar we echt de volle lage water over ons heen kregen. Ondanks de poncho’s hebben we toch een natte kont gekregen. En zeiknat zijn is niet leuk met deze temperatuur. Ook zien we de 3-D film It’s tough to be a bug die heel erg leuk is en gaan we naar Finding Nemo, the Musical. We zien de parade ook nog en gaan naar het gedeelte van het park waar je langs de dieren kunt lopen. Rond 18.30 uur zijn we het zat en besluiten terug naar huis te gaan. Onderweg halen we een enorme “sub” (= brood(je)) bij de Subway van een footlong. Die zijn namelijk in de aanbieding voor $ 5,--. We eten dit als avondeten op, en bedenken wat we morgen en de rest van de week willen gaan doen. In ieder geval nog naar Epcot (waarschijnlijk morgen) en een Disney waterpark bezoeken. Verder staat snorkelen op het programma en we overwegen hiervoor naar Key Largo te rijden (daar is een koraalrif en goede snorkelplaatsen). Dit is echter zo’n 500 km verder en 5,5 uur rijden. Maar ach, in zo’n mooie auto als we hier hebben, en met de relatief lage benzineprijzen ($ 3,30 voor een gallon, en dat is bijna 4 liter, hier vinden ze het duur) is dat niet zo’n erge straf….En we kunnen natuurlijk altijd onze tandenborstel meenemen zodat we ter plaatse kunnen overnachten als we geen zin meer hebben om terug te rijden. Ook willen we een dag naar de Golf van Mexico/Crystal River om te zwemmen in de natuurlijke bronnen met manatees/zeekoeien. Maar het is even afwachten of de temperatuur iets hoger zal worden. Morgen zal het volgens de voorspelling nog iets koeler zijn, en daarna zal het weer oplopen naar tegen de 30 graden op vrijdag. Maar zoals ze hier zeggen: It’s Florida, it can be totally different in 5 minutes!!

Cruise en eerste dag in Davenport

Woensdag 9 april
Als we wakker worden, zijn we nog aan het varen richting Cozumel, Mexico. We gaan dus eerst ontbijten en zien vanaf het achterdek Cozumel steeds dichterbij komen. De geplande tijd was (volgens de navigator) rond 9.15 uur aankomen, maar we leggen pas tegen 10.00 uur aan. Wij hebben de beste plaats, vooraan de pier, dus mooie foto’s maken vanaf de kant. We kijken op de voorkant van het schip naar het aanmeren. Blijft ongelofelijk, het schip is zo groot maar komt precies stil te liggen waar het moet. Aan de andere kant van de pier, met alleen de pier ertussen dus heel dichtbij, ligt een schip van Carnival cruiselines, en we zwaaien naar elkaar. We verbazen ons weer over hoe blauw en helder het water is. En weer staan we bij de voorste schoorsteen als de scheepshoorn de eerste tonen van When you wish upon a star laat horen. Dit is zo gaaf om te horen, maar natuurlijk waar wij staan ook erg luid! Al snel krijgen we het sein dat we van de boot afkunnen en we pakken dan ook onze spullen en gaan ervandoor. Op de pier wordt je gelijk aangesproken of je ergens heen wilt, of een taxi nodig hebt. Ook staan er muzikanten mexicaanse muziek te maken. We vragen een taxi ons te brengen naar Chankanaab natuurpark. Dat wil hij doen voor $10,--. Het is niet zo’n lange rit, maar hij rijdt niet echt veilig of rustig….. Het is ontzettend warm, en geen airco in de auto. Ook wil hij niet praten, prima. Bij het park aangekomen betalen we de toegang, en lopen we naar een ligstoel onder een parasol. Het is idylisch met het mooie water en witte zand en de palmbomen. Blauwe lucht met grote wolken. Ik ga snorkelen en het is weer prachtig, weer veel vissen in alle kleuren en zelfs hele scholen waar je zo tussen kan zwemmen. Na mij gaat Eus ook snorkelen en die houdt het zelfs nog langer vol dan ik, en krijgt gelijk weer zin in een fishtank thuis…..Op dit terrein zijn gelukkig ook douches, en dus kun je het zoute water weer van je afspoelen. We drinken nog een frozen margerita en luisteren naar het gepraat van de Amerikaanse familie die naast ons zit. Ze praten echt hardop, en lijken ons niet op te merken. Tot ze weglopen, dan wensen ze ons nog een rustige tijd toe, en sorry voor het lawaai……Inmiddels is het tegen half 3, en het schip zal weer wegvaren tegen 18.30 uur. Ook al hebben we nog ruim de tijd, besluiten we toch terug te gaan. Dit park heeft namelijke een laguna en botanische tuin, en daar lopen we nog even doorheen, en zien allemaal leguanen. Ook kun je hier zwemmen met dolfijnen in een stuk van de zee dat daarvoor is afgezet. Het is er heel druk met mensen die met de dolfijnen willen zwemmen. Voor het park staat iemand die een taxi voor ons fluit, en na 10 min. zijn we weer terug bij de pier. Daar kopen we beiden een t-shirt bij het hardrockcafé en lopen terug langs de winkels naar de pier. Brent had ons al gewaarschuwd dat de verkopers je again, and again, and again, and again and……..again and…….zullen vragen of je iets komt kopen of met hun taxi meewil, en inderdaad, dat doen ze ook. Op de boot eten we wat en gaan dan douchen voor het avondeten. Er is vanavond geen show, maar een nieuwe Disneyfilm (college road trip), en daar hebben we geen zin in. Dus we bekijken de zonsondergang vanaf het schip die echt prachtig is. Ook het wegvaren en draaien van het schip is weer spectaculair. We hebben de “drink of the day” gehaald, een pineapple mojito, die zo lekker is dat we er nog eentje halen. We komen Amy en Daryl tegen (onze tafelgenoten) en praten een tijdje gezellig met hun over hun leven in de USA en ons leven. Het is vanavond Pirates in the caribbean night, dus het schip is helemaal in piratensfeer. De crewmembers zijn allemaal verkleed, en je kunt met Jack Sparrow op de foto, het is geweldig. Bij ons bord bij het diner in Parot Cay ligt een piratenbandana en Eus heeft z’n t-shirt met piratenhoofd en”what happens on the ship, stays on te ship” aan. Ook zetten we een plaktattoo van piratenmickey op zijn achterhoofd. Het ziet er heel grappig uit, alle mensen met die banada om hun hoofd. Het papier met daarop piratenmenu mogen we houden. Rodel en Henry zorgen ervoor dat we ons eten snel krijgen, want vanaf 21.45 uur begint de piratenparty op dek 9, en daar zal vuurwerk bij zijn!! Disney is de enige cruiseline ter wereld die vuurwerk vanaf het schip mag afsteken, en zo midden op zee is dit spectaculair. De party is heel gezellig, met dansende characters in piratenoutfit, Hook die de boel komt verstoren en Mickey die het feestje weer komt redden. Het vuurwerk is wel het gaafste van alles, ik kan niet omschrijven hoe het is om dit mee te maken midden op zee. Erna staat er op dek 9 een buffet klaar met toetjes, turkeylegs, crepes………. Wij hebben geen honger, want net gegeten. Toch nemen we een beetje om te proeven, nee het is hier echt niet goed voor de kilo’s. Ook kun je op het grote scherm bij het zwembad de Pirates of the caribbeanfilm kijken. Met een beker muntthee en koffie kijken we op een loungechair naar deze film. Een hele bijzondere manier om deze film te bekijken. We kijken hem niet uit, want het is inmiddels laat, EN de klok moet weer een uur vooruit. Morgen een dag op zee.

Donderdag 10 april
Vandaag dus een dag op zee, en op volle snelheid is het schip dan ook aan het varen als we wakker worden. Vandaag hebben we Mickey’s Island Jam, het ontbijt met de Disneyfiguren. Onze tafelgenoten zijn er al, en het ontbijt is wel leuk. Voorheen kwamen de figuren aan tafel, en kon je met ze op de foto en handtekeningen krijgen. Nu doen ze het anders, je kunt er gewoon op aflopen en meedoen of meedansen en dan aktiefoto’s maken. Maar dat lukt natuurlijk niet zo goed. Sfeertje is weer leuk, en we doen nog in een lange rij mee met limbodansen. Maar achteraf vinden we allebei dat buiten ontbijten veel leuker is. We lopen na het ontbijt naar Palo’s omdat we een boodschap op ons antwoordapparaat in de stateroom kregen dat we vanmiddag high tea konden krijgen, maar dat moesten we nog wel bevestigen. Verder een poos op een ligstoel gelegen met een boek en over de zee uitgekeken. In de verte zagen we de kust van Cuba. Om 12.00 uur weer de scheepshoorn met ons er vlak onder (kennelijk zijn we hardleers!!). Tegen half 1 is het echt te warm, en gaat Eus zwemmen en ik naar het fitnesscentrum. Dan is het al tijd om te douchen en richting Palo te gaan, waar we om 15.00 uur moeten zijn. De high tea is geweldig. Keuze uit heel veel soorten thee, en dan brengen ze van alles langs; bord met kleine sandwiches (club, zalm/creamcheese, tonijn, foccacia), versgebakken scones met rozijnen en clotted cream en jam, een etagere met allemaal lekkere zoeten dingen en lemontiramisu als afsluiter. En Palo is achterop het schip, aan het eind met rondom ramen, dus het uitzicht is fantastisch. Om 16.00 uur staan we klaar voor een geplande rondleiding van het schip, maar er komt niemand van Disney opdagen. Er staat nog een Amerikaans echtpaar uit Florida te wachten, en die gaan informeren. Blijkt er een misprint in de navigator te zijn, en de toer is pas om 16.45 uur. De tour is informatief en leuk, Nathalie wijst ons oa op de verschillende soorten tapijt (? klinkt dat leuk??, toch wel…). Ieder motief op het tapijt geeft aan wat zich er bevindt (bijvoorbeeld entertainment). Ook wijst ze ons op de verschillende motieven op de carpetten op iedere verdieping. De hoogste dekken hebben dolfijnen, dan ankers en dan “starfish”. Die geeft ook de volgorde in de oceaan aan. Ook wijst ze ons op dek 4 op de lasnaad waar voor- en achterkant van het schip aan elkaar zijn gelast en wil ze ons de stabilisatoren van het schip laten zien. Maar het water is een beetje woelig, dus we zien ze niet. Je kunt ze vergelijken met de vleugels van een vliegtuig, en ze zorgen ervoor dat ongeveer 90% van de deining niet voelbaar is. Al met al leuk om aan te horen. Om 18.15 uur is het tijd voor alweer een show, Disney Dreams. En als je dacht dat ze bij Disney niks moois meer konden verzinnen, of dat het niet leuker of beter kon worden dan het al was, had je het mis. Het was een geweldige show, met als thema geloven in je dromen en ervoor gaan. Ik heb een beetje naar gevoel, want het einde van de cruise nadert mij te snel, en ik vindt het hier zo geweldig. Het diner is vanavond in Lumiere’s, het is captains diner, en weer erg lekker. Rodel verteld dat erna weer een dessertbuffet zal zijn, met chocoladefontein, waar mensen voor in een lange rij zullen staan. Wij moeten er niet aan denken, we zijn net klaar met eten! We gaan weer met onze tafelgenoten naar Rockin bar om naar een comedian te gaan kijken. Deze kan goed jongleren en is ook wel heel grappig. Zijn show is een half uur en erna is het 70’s night. E kijken nog even naar de entertainmentafdeling die als Jackson 5 opkomt en het publiek danspassen gaan leren. Wij lopen nog even naar dek 9 voor een muntthee en om even uit te waaien, maar gaan dan naar de stateroom terug. Ik wil dit verslag nog uittypen, en de koffers moeten alvast gepakt, want we kregen net als tip met de mensen met wie we stonden te wachten op de tour, dat je dit beter nu kon doen als morgen. Dan zijn er genoeg andere dingen (want we zijn op Castaway Cay, Disney’s eigen eiland in de Bahama’s), en heb je er minder tijd voor. Inmiddels is het 1.00 uur, dus ik ga slapen!

11 april
Vandaag de laatste dag van deze geweldige cruise. Het is moeilijk want het was zo super, maar tegelijkertijd ben ik zo blij dat ik het heb mogen meemaken. En vandaag is de dag dat we naar Castaway Cay gaan!!! Daar heb ik zolang naar uitgekeken. Als we rond 8.00 uur gaan ontbijten, zien we het eiland in de verte al opdoemen, en terwijl we eten zien we dus hoe het schip draait om met de achterkant eerst aan te meren. Het eiland ziet eruit als een paradijs, en dat blijkt het ook te zijn. Zo is hoe je je een tropisch eiland voorstelt. Rond 9.30 uur mag iedereen van het schip af, en buitengekomen ga ik eerst op de foto met Donald en Daisy bij het postkantoor. Het weer is fantastisch, stralend blauwe lucht, hier en daar een wolkje (het is hier nooit zonder wolken). Het postkantoor is nog dicht, dus we zullen later onze kaarten moeten versturen. We lopen de paar minuten naar family beach, en komen ondertussen langs het piratenschip de flying dutchman uit de Pirates of the caribbean films. Die ligt hier in het water, en ik maak foto’s. Verderop staat Minnie in haar eilandoutfit klaar, en ook met haar ga ik op de foto. In de winkel koop ik een groot strandlaken en dan lopen we verder naar de tram die ons naar Serenity Bay zal brengen. Hmm, klinkt goed, en daar aangekomen blijkt dat het ook te zijn. Wat een paradijs is het hier, het heeft alles waar je maar van kunt dromen. Witte schone stranden, palmbomen, bloemen, ligbedden, hangmatten, helder zeewater en heerlijke cocktails. Mijn alternatief op muntthee in de vorm van een mojito bevalt me prima! Zeker met een strandstoel in het water, en de vissen die langs mijn voeten wegschieten. We liggen heerlijk te luieren en ik ga nog een heel eind zwemmen in het ondiepe water. Het is lang ongeveer zo’n 1.20 diep, dus je kunt goed zien wat er allemaal rondzwemt. Ook ga ik snorkelen. Blake, onze tafelgenoot, heeft een snorkelplek ontdekt waar het net lijkt, volgens hem dan, alsof je in een “fishtank” rondzwemt. Hij brengt ons er naartoe, en inderdaad, hele scholen vissen, en allerlei verschillende soorten. Het is weer onbeschrijfelijk. We drijven een hele tijd rond, en wanneer we weer terug naar de kant gaan, komt er een enorme school zilveren vissen voorbij zwemmen. Ze lijken wel als een te bewegen, en het zijn er duizenden. Ze draaien om ons heen, blijven net buiten bereik. Terug op ons ligbed genieten we verder van de pelikanen die ronddobberen en langsvliegen/zweven. Op het moment dat ze iets in het water zien, laten ze zich naar beneden storten, en komen met een enorme plons in het water terecht en dobberen daar weer rustig verder met hun vangst. Het is zo’n grappig, lomp gezicht. ’s Middags is er een barbecue waar we fruit en een hotdog en hamburger eten, en wat drinken. Het is zo rustig op dit strand, Disney heeft dit goed voor elkaar. De kinderen en familie’s zijn een tramrit verder, en daar krijg je dus helemaal niks van mee. Tegen een uur of 3 nemen we de tram weer terug want we willen heel graag nog een Castaway cay t-shirt kopen. Eus koopt er eentje met die naam erop, en eentje met Dory uit Nemo (met de tekst: I don’t remember where I bought this t-shirt), en ik koop ook een t-shirt. In die winkel horen we dat het postkantoor om 4.00 uur dichtgaat, dus daar lopen we naartoe. Dat is helemaal bij het schip, en ik wil eigenlijk nog foto’s maken van de Magic. Eus heeft last van zijn verbrande huid, dus die gaat terug naar het schip. Ik loop weer naar familybeach en neem daar een berg foto’s. Ik kom rond 16.30 uur weer op het schip, en all aboard time is 17.00 uur. Inderdaad varen we rond 5 uur weer weg, helaas, ik had wel langer willen blijven. Op de kamer maken we de koffers klaar, die moeten tussen 9 en 11 uur buiten de kamer worden gezet, zodat ze weggehaald kunnen worden. Morgen zie je ze dan pas weer terug op de aangewezen plaats in de terminal. We gaan om 18.15 uur naar de laatste farewell show kijken en het Walt Disney Theatre, en die is weer geweldig. We hebben de enveloppen met tips bij ons en geven onze kamerhostess Stephanie die van haar en zeggen haar gedag. Iets te laat komen we in Animators Palate voor ons laatste diner van deze cruise. Mark en Pat hebben diner in Palo, maar komen voor het toetje nog even bij ons zitten zodat we emailadressen kunnen uitwisselen en napraten. We maken foto’s van onze servers Henry en Rodel en praten nog een tijdje na met ze nadat we hun de enveloppen hebben gegeven. In het atrium komen we onze hele leuke cruisedirector Brent (zeg maar Julie van de Love Boat) tegen, en ik vertel hem hoe ik heb genoten van de cruise en zijn enthousiaste gepraat en houding. Vindt hij erg leuk. Later komen we hem weer tegen en dan haal ik nog even mijn vergeten fotomoment met hem in. En dan lopen we nog even over deck 4 en deck 9. Halen nog een muntthee, kijken naar de sterren en de maan en de grote beer en dan is het toch echt tijd om te gaan slapen. Morgenvroeg moeten we van het schip afzijn en dat vinden we allebei helemaal niet leuk!

Zaterdag 12 april
Vandaag vroeg uit bed, want we moeten voor 9.00 uur van het schip afzijn. We pakken de tassen met spullen die niet in de koffer zitten, en gaan ontbijten buiten op het dek. Het terras van Topsiders is helaas dicht, dus we lopen naar de stoelen bij de Mickey Pool. We nemen het moment nog even goed in ons op, en verlaten dan tegen een uur of 8.30 uur het schip. We zijn er beiden heel droevig van, en besluiten dat dit onze meest geweldige reis ooit was. We halen onze koffers op van de aangewezen plaats, gaan door de douane en staan dan weer in Florida. Ik denk aan alle lieve mensen die we op het schip ontmoet hebben, onze tafelgenoten en servers en hostes. Ook Brent en zijn leuke stem en accent zal ik erg missen. We rijden naar Melbourne beach omdat we de tijd en een bijna volle tank benzine hebben, en daar zit een Whole Foods supermarkt. Het is ruim een uur rijden, en we halen daar wat boodschappen. Dan rijden we terug, hebben de tomtom op vermijdt snelwegen gezet en komen langs mooie huizen en plaatsen. We zien het schip weer liggen en beginnen dan aan de terugweg naar Orlando en Davenport. Tegen 15.00 uur komen we bij het gehuurde huis aan, en we hebben we gelijk pech, want de toilet beneden stroomt direct over, en er loopt water op de vloerbedekking. De vorige mensen moeten het verstopt hebben, want wij deden niets bijzonders. Dus we moeten dweilen. Gelukkig lukt dit allemaal wel, en loopt het water langzaam weg. We besluiten de twee toiletten boven te gebruiken, die lopen gewoon goed weg. Verder zijn er twee slaap- en twee badkamers en we zitten in een buitenwijk waar ook mensen wonen. Ik maak het gezellig met wat foto’s en dingen die we van de cruiseline hebben meegenomen en dan gaan we de auto omruilen voor de cabrio. Dat lijkt makkelijk, maar is het niet, want het adres van Hertz ligt nergens in de auto, en we zijn twee uur aan het zoeken. Bij Hertz aangekomen blijkt de door ons bestelde Ford Mustang er niet te zijn, maar er is wel een Crysler Sebring cabrio, en die gaat Eugene even keuren. Ze bieden ons hiervoor een coupon aan van $ 100,-- om het komende jaar bij Hertz te besteden. Eerst is Eugene teleurgesteld, maar komt na autoinspectie toch blij terug, want natuurlijk is deze ook prachtig. Blauw van kleur en heel groot en luxe. We doen de kap open en rijden zo naar Downtown Disney om een beetje Disneysfeer op te doen. Het is zaterdagavond en dus best heel druk. We laten ons nog overhalen om morgen naar een presentatie van de Disney Vacation club te gaan, en besluiten dat we toch wat dagen in de Disneyparken zullen doorbrengen en kopen dus een toegangsticket, ook voor de Disney waterparken. Daarna gaan we nog even langs de supermarkt (Publix) voor wat boodschappen die we vanmorgen niet in de warme auto konden meenemen (het is zaterdagavond, maar ze zijn tot 23.00 uur open….) en dan gaan we weer naar het huis, want we zijn heel erg moe en willen slapen. Morgen slapen we uit, hebben we besloten!

vanaf de cruiseboot, het is super!!

Zaterdag 5 april
Eindelijk is de langverwachte dag aangebroken dat we aan onze Disneycruise zullen beginnen. Hoewel het schip pas zal vertrekken om 17.00 uur, neemt het best wat tijd in beslag om daadwerkelijk in te checken, daarom vertrekken we al om 8.30 uur. Natuurlijk eerst koffie halen (bij een wel hele vriendelijke Starbucksmevrouw (enjoy your beautifully handcrafted cup of delicious fresh coffee (?)) en dan via de beachline expressway in een keer naar port Canaveral. Daar komen we tegen 10.30 uur aan, en gelijk in de file op de afrit. Het verkeer staat stil, dus we zijn bang voor wat ons te wachten staat. Het schip zien we al liggen, evenals de Carnival Glory. Opeens gaan alle auto’s rijden, en blijkt dat het terrein van de haven nog afgesloten was. Het is inderdaad druk, dus in de rij om de koffers af te gooien. Twee keer een securitycheck. Koffers eruit en dan de auto parkeren. Er hangt een waarschuwing om vooral geen resten eten en of drinken in je auto achter te laten, omdat als je terugkomt de insecten in dat geval proefritjes met je auto aan het maken zijn. Dan terug naar de terminal lopen, waar we eerst weer onze paspoorten moeten laten zien. Dan weer in een rij om door de poortjes en de handbagage door de scan te gaan. Met de roltrap ga je daadwerkelijk de terminal in, alwaar weer een rij staat om in te checken. Gelukkig gaat dit best heel snel, en om 11.15 uur zijn we klaar. Wat opvalt is dat hier heel veel mensen werken die de pensioengerechtigde leeftijd ruimschoots overschreden hebben. Iedereen is wel heel behulpzaam en aardig, en men tracht alles zo efficiënt mogelijk te laten verlopen. We krijgen een kaartje waarop het nummer 5 staat. Ze zullen het inschepen per groep doen, en wij mogen dus naar binnen als ze groep nummer 5 oproepen. Vanaf 11.50 uur beginnen ze hiermee. Nadat we door de Mickeyoren (na eerst weer een paspoortcontrole) zijn gegaan, gaan we op de foto. Bij het betreden van het schip roepen ze van iedereen die binnenloopt de naam om, en gaan ze klappen en je welkom heten. Is wat moeilijk met de naam Steenkamer, dus dat komt er grappig uit. We staan nog een tijdje te kijken naar wat familie’s die zo welkom worden geheten. Het zet de sfeer wel meteen leuk neer. Als eerste maken we een reservering voor Palo. Dat lukt nog voor morgenavond om 21.00 uur. Dan gaan we wat eten halen bij Goofy’s Galley, en eten dat aan de achterkant van het schip buiten op. We hebben leuk uitzicht over de haven, en de weg waar we zojuist hebben gereden. Het zonnetje schijnt heerlijk (warm!!) en de wrap, panini en vers fruit smaken zalig. We sluiten af met een toetje, en gaan dan verder het schip verkennen. Om 1.30 uur is onze kamer klaar. We zijn er precies om die tijd, en toevallig trekt onze hostes precies op dat moment de deur van onze stateroom achter zich dicht. De koffers zijn er nog niet, maar het is leuk om rond te kijken. We hebben een groot raam, en dus is het uitzicht fantastisch. Dan gaan we verder het schip verkennen. Iedere medewerker die je tegenkomt wenst je een fijne reis, zegt je gedag. Om 16.00 uur is het tijd voor de verplichte safetydrill, wat zoveel betekent als je reddingsvest pakken, naar je asemblystation gaan, en daar de demonstratie aanhoren en ja roepen als je je kamernummer hoort. Het is een lachwekkend gezicht, al die mensen in die gekke oranje dingen.



Dan snel vest teruggebracht, en naar de Welcome Aboard party gegaan bij de Goofy Pool. Geheel op Amerikaanse Disneywijze wordt er uitbundig gedanst en gezongen door medewerkers en Disneyfiguren en het publiek doet vrolijk mee. Dan blaast de scheepshoorn de eerste tonen van When you wish upon a star, en blijkt het 17.00 uur te zijn en zijn we vertrokken. Langs de kant staan Disneymedewerkers ons met Mickeyhandschoenen aan uit te zwaaien. Ik spring snel onder de douche, want we willen om 18.15 uur de eerste show zien. Inmiddels zijn de koffers er, dus we kleden ons gelijk om. De show is gedeeltelijk kennismaken met de gang van zaken op het schip door cruisedirector “Brent from Australia”, en een optreden van Disneyfiguren en twee komieken die heel erg leuk zijn. En dan is het tijd voor ons diner in Parrot Cay. Het eten is lekker, vooral het toetje (Lemon merinque pie). Erna lopen we door de warme maar keiharde wind met een koffie en een pepermuntthee over het dek, en genieten van de sterren. Inmiddels is het bijna half 1, en ik ga slapen! Morgen Key West.


Zondag 6 april 2008
Het is heerlijk slapen op dit schip. Het deint natuurlijk een beetje (eigenlijk wordt je een beetje in slaap gewiegd), maar de oceaan en het weer zijn rustig, dus het is precies goed. Na het douchen gaan we buiten achterop het schip ontbijten. Het is echt hemels want de zon schijnt (en goed ook), we kijken uit over diepblauwe wateren, in de verte zien we heel klein de Key’s van Florida liggen, en als die dichterbij komen, wordt het water langzaam turkoois. Het is bijzonder om zo buiten te zitten en we genieten volop.



Na het ontbijt gaan we het fitnesscenter zoeken, en dat vinden we vooraan de boot en is heel mooi met veel ramen dus mooi uitzicht. Dan kijken we een poosje uit over het water vanaf de boeg van het schip, en ineens ziet Eus twee dolfijnen!!! Het is fantastisch, ze zwemmen precies naast waar wij staan, en eentje springt nog even over een golf en dan zijn ze weer weg. Wauw, dit is super. We kijken nog een poosje in de hoop ze nogmaals ze zien, maar ze blijven weg. Wel zien we heel veel vliegende vissen. Ze zweven een tijdje boven water, en duiken dan weer onder. Het naderen van Key West met zo’n enorm schip is ook wel heel gaaf. Er liggen nog twee cruiseschepen, en daar moeten wij tussen passen. We kijken naar de bemanning die dit vanaf de zijkant allemaal kan regelen , en naar de bootjes die op het schip afgaan om de trossen op te pakken. We zouden rond 12.00 uur aankomen, maar het is nu iets vroeger. De scheephoorn blaast de eerste tonen van When you wish upon a star vanuit de schoorsteen waar wij precies voor staat. Daar staat ook Goofy al met z’n handen voor z’n oren, en ook waarschuwde de omroeper al dat dit zou gebeuren. Het is dan ook erg hard als je zo dichtbij staat! Om 12.00 uur roept Brent om dat we zijn vrijgegeven en dat we aan land mogen. Daar lopen we de straten af, kopen een t-shirt bij het hardrockcafé en eten Key lime pie. Het is heel erg warm, zo rond de 35 graden. We zien in de marina hele grote vissen zwemmen in het heldere water. Dit blijken tarpons te zijn. Tegen 5.30 uur zijn we weer op het schip, waar we om 6.15 uur naar een show gaan kijken van de twee komieken die er gisteren ook waren. Ze zijn weer leuk. Dan besluiten we de “drink of the day” te kopen bij de bar bij het zwembad, een key lime margerita. Met dit drankje in de hand, gaan we ergens zitten naar de zonsondergang kijken en hoe het schip weer vertrekt van Key West. Waardoor het komt weten we niet, maar de drank hakt er goed in, en we zijn echt een beetje aangeschoten en wiebelig. We gaan terug naar de kamer om daar om te kleden en te douchen voor Palo’s waar je deftig gekleed moet zijn. Daar aangekomen moeten we erg lachen om Eugene die geen nette sokken heeft meegenomen, dus met sneakersokken onder z’n nette pak zit en dus blote enkels heeft……. Het eten is heel goed, en tussendoor komt er een glaasje met een limesorbetbolletje in champagne. Als afsluiter krijgen we nog een glaasje met limoen/wodka/champagne. Samen met mijn glas witte wijn, en de margerita zorgt dat ervoor dat ik op de kamer in slaap val zodra ik m’n bed zie. Van het voorgenomen uitgaan op het schip, komt dus helemaal niets!

7 april ’08
Weer lekker geslapen, hoewel ik wel vroeg wakker ben. Vandaag hebben we een dag op zee, en er zijn allerlei activiteiten waar we niet van plan zijn aan mee te doen. Eerst maar weer ontbijten achterop het schip.Wederom een stralend blauwe lucht en diepblauwe oceaan. Aan het spoor achter het schip zie je goed hoe helder het water is. Je zou er zo een duik in willen nemen. Na het ontbijt gaan we direct naar het zwembad, we hebben onze badkleding al aan. Schone handdoeken liggen overal, en we kiezen twee ligbedden uit. Gelukkig zijn we ingesmeerd met factor 50 en 30, want de zon brandt behoorlijk. We lezen en zwemmen en tegen een uur of 12 (en ja, we hebben weer de bingo voor wat betreft de scheepshoorn die om die tijd gaat blazen, we zitten weer recht onder de herrie) vinden we het genoeg, het is een stuk drukker geworden, en zon is op zijn warmst. En aangezien onze huid nog niet zo gewend is aan zon, lijkt het ons beter daaruit te gaan. We gaan even lunchen…...het is weer heerlijk…… Nee, goed voor de lijn is het hier niet…….We besluiten voor morgen op Grand Cayman toch een excursie te boeken, en niet op eigen gelegenheid iets op te zoeken. We gaan snorkelen. In de hut kleden we ons in sportkleding, want we hebben besloten dat er wel wat calorieën afkunnen in het fitnesscentrum. Is niet echt een straf, want we kijken uit over zee. Alleen ik voel me niet zo heel lekker. Het schip vaart heel langzaam en waarschijnlijk daardoor schommelt het heel erg. En de crosstrainer staat daar weer haaks op en ik zie de horizon niet, dus dat maakt me wat duizelig. Na 45 min. houdt ik het voor gezien en haal een pepermuntthee en ga daarmee naar de hut terug. Even liggen op de bank, en ik val ik slaap, want ben ineens ook heel moe. Vandaag is het formal night, dus gaan we in onze deftige kleding eten. We douchen en kleden ons om en zijn benieuwd of iedereen zijn best heeft gedaan. En dat is zo, een aantal mannen loopt in smoking, dames in het lang, meisjes in prinsessenjurken. Ook de bemanning en de Disneyfiguren zijn in feestelijk kleding. De show van vanavond heet de Golden Mickey’s en in de gang naar het theater hangen allemaal banners en ligt een rode loper. De show is een soort Oscars/Golden Globe en geweldig mooi gedaan. Allemaal stukken uit Disneyfilms en onwijs mooi om te zien. In de lobby kun je met de kapitein op de foto, en natuurlijk doen wij dat ook. Capitein Tom heet onze Stubbing, en hij komt uit Noorwegen en is wat stug. Misschien heeft hij niet zoveel zin in zijn eigen feestje? Er zijn “complimentary” May Tai’s en Cosmopolitans. Gelukkkig valt de drank nu beter dan gisteren, ze zijn erg lekker. Het is nog geen tijd voor ons diner in Lumiere’s, dus we lopen nog even naar het dek om van de ondergaande zon te genieten. Daar komen we Goofy tegen, en natuurlijk willen we met hem op de foto. Tijdens het diner is onze groep compleet met nog 6 tafelgenoten. Een stel uit Illinois, twee uit Michigan en een stel uit Virginia. Het zijn trouwens bijna allemaal Amerikanen op dit schip, we zijn alleen een stel Italianen tegengekomen. Om 22.15 uur willen we een show zien in Rockin Bar D, maar dan moeten we ons dessert nog krijgen. De rest van onze tafelgenoten wil ook naar deze show kijken, dus ze vragen aan onze servers Henry en Rodel of we ons toetje daar mee naartoe mogen nemen. Dat is geen probleem en met z’n achten lopen we in ganzenpas naar de bar, met in ons hand een bord met daarop het toetje. We hebben wat bekijks….De show is weer erg grappig. Erna gaan we nog even uitwaaien en naar de sterren kijken en dan terug naar de kamer. Morgen Grand Cayman en de klok gaat een uurtje terug. Ook moeten we met “tenders” aan land gebracht worden, dit zijn kleine bootjes. Lijkt eenvoudig, maar er blijkt toch een hele uitleg bij te horen die op de kamer ligt. Welterusten!!


Dinsdag 8 april ’08
Doordat de klok een uur teruggaat zijn we al vroeg wakker, en liggen dan al voor anker voor de kust van Grand Cayman. Vandaag gaan we hier snorkelen, maar eerst gaan we de stad bekijken. Na het ontbijt pakken we onze spullen, en gaan dan naar het theater voor de tickets voor de tenderboot. Er is geen pier op dit eiland, dus moeten we met boten naar de kant worden gebracht, en dat vergt nog een hele organistatie. Om ons heen liggen nog 5 of 6 andere cruiseschepen. Het is dus een drukte van belang op het water met al die tenderbootjes. Maar goed, we moeten ons melden voor een tenderticket in het Buena Vista theater, en vanuit daar worden we naar de boot gebracht voor de 5 minuten varen naar de kant. Het is leuk om het schip op deze manier te bekijken, en wat is ie mooi vergeleken met de andere schepen die er liggen. Op het eiland gaan we langs de winkels, vol met juwelen, rolexen, drank en toeristen. We kopen een t-shirt bij het Hardrockcafe, en kijken even bij een klein strandje waar mensen aan het snorkelen zijn. Het is echt ontzettend warm, tegen de 40 graden en de lucht is blauw met grote en ook donkere wolken. Om 12.45 uur zijn we terug op de pier om ons te melden voor de excursie van 1.15 uur. We gaan snorkelen boven een koraalrif en een scheepswrak. We worden naar een bootje gebracht, en die vaart echt maar 1 minuut en dan zijn we er al, tussen de cruiseschepen en de tenderboten in. Ze leggen uit dat GC eigenlijk een grote plaat is, waarvan het eiland de bovenste en hoogste laag is. Voor de kust is het water vrij ondiep, en daar zijn we nu en kun je het meeste zien van het onderwaterleven. Vlak achter ons schip stopt de plaat, en is er een muur en is de oceaan gelijk 4000 feet diep. En nee, hier hoeven we niet bang te zijn voor haaien. De grootste vissen die we zullen zien zijn tarpons. Dan gaan we het water in. Op de kant hebben we een eenvoudig snorkelsetje voor onszelf gekocht, dat leek ons frisser. Het snorkelen is onbeschrijfelijk mooi, het water is zo ongelofelijk helder en mooi blauw en turkoois. Waar het turkoois is, is geen koraal maar zandbodem. We zweven een hele tijd boven het koraal en zien ontelbare vissen, ook hele scholen, en je kunt ze bijna aanraken. Alle kleuren van de regenboog en alle vormen komen voorbij, het is echt prachtig. Sally van de boot weet nog te vertellen dat dit de derde zoutste zee op aarde is. Op een gegeven moment ga ik me een beetje draaierig voelen. Waarschijnlijk van de liggende positie en toch het beetje zoute water wat je binnenkrijgt. Ik probeer het nog even, maar ga dan terug naar de boot.


Het is inmiddels tijd voor iedereen om te gaan, en we varen weer 1 minuut verder naar het scheepswrak, de Callie (van Californie waar ie vandaan komt). Aangezien het wrak in de weg lag voor de scheepsvaart, hadden ze lang geleden besloten het schip tot ontploffing te brengen. Dat deden ze echter met teveel springstof, waardoor de stukken nu her en der verspreid liggen. Wederom zijn de vissen heel mooi, maar na het mooie koraal valt dit lelijke wrak eigenlijk wel tegen. Ook is het hier superdruk met andere groepen snorkelers, tenderboten en glasbodemboten die voorbij komen, dus ik hou het al snel voor gezien. Net als de rest eigenlijk. Na twee uur zijn we weer terug op de kant, en het was een te gekke ervaring die we verder in de week nog eens willen proberen te herhalen op de andere bestemmingen. Om 4.30 uur gaat de laatste tenderboot naar het schip, welke rond 17.00 uur zal vertrekken. Wij zijn om 16.00 uur al terug en gaan eerst douchen en omkleden en dan wat eten. Dat hebben we sinds het vroege ontbijt niet meer gedaan, en we hebben allebei enorme honger. Erna gaan we de musical Twice Charmed bekijken in het Walt Disney theater. De show is een variatie op het Assepoester verhaal en het is onwijs mooi en proffesioneel gedaan. Brent vertelt later nog dat het podium in totaal 5 dekken beslaat. Na het eten kijken we in de winkels en lopen we wat rond over het schip. We kijken bij Shutters hoe onze foto’s zijn geworden, en na het diner koop ik er eentje. Het diner is vanavond in Animators Palate, en dit restaurant is waanzinnig. Alles is zwart wit (ook stoelen, tafels, borden, kleden en de kleding van de servers), maar verandert langzaam van kleur gedurende de avond, met bijpassende muziek. Het is erg mooi. Vlak voor het dessert gaan de servers allemaal weg, het licht is bijna uit en op de videoschermen zijn fragmenten uit Disney films te zien. Dan begint de muziek van Fantasmic en komt sorcerer Mickey binnenlopen, evenals de servers die nu gekleurde jasjes aan hebben. Het is spectaculair. Het eten is ook heerlijk. Rodel en Henry weten in middels precies wat je lekker vindt, en welk drankje je graag wilt drinken, en of dat met of zonder ijs moet zijn. Aan het eind van de avond lossen we nog even wat doordenkers op die Rodel op tafel uitlegt. Het is heel gezellig. Na het eten gaan we nog even In Rocking Bar D kijken naar de comedian. Die is wel leuk maar niet zo leuk als de andere van de afgelopen dagen. Helaas zijn die op GC naar huis gevlogen, en deze is er voor terug gekomen. Inmiddels is het alweer rond middernacht, en het schip gaat met volle snelheid richting Cozumel, Mexico.

ps. foto's volgen later, internetverbinding is te traag

30 graden.....

Zo’n eerste nacht in de USA is altijd een rare door het tijdsverschil. Vroeg wakker dus en na het douchen en aankleden zijn we gaan ontbijten in het hotel. Hier mag je zelf je wafels bakken, lekker met "sirup" erover en niet zo gezond. Verder is er behalve cornflakes met melk geen voedsel, alleen drinken. Het is nu al lekker warm en zonnig, dus dat beloofd wat, ze voorspellen ongeveer 30 graden. Het voelt heerlijk aan buiten, lekker windje erbij. Vandaag is het de planning dat de garderobe van Eugene uitbreiding dient te krijgen, en dan lukt ook. We struinen wat winkels af, de nieuwe prime outlets aan International Drive zijn erg mooi, maar nog niet af, heel veel winkels zijn nog leeg. We beginnen de dag in het zonnetje bij de Starbucks. We slagen goed voor korte broeken en t-shirts voor Eugene. Aan het eind van de dag rijden we nog naar de dichtstbijzijnde “gezonde” supermarkt, de Whole Foods in Winterpark, half uurtje rijden. Meestal kunnen we daar hele lekkere kant&klare salades of een warme maaltijd kopen. Maar deze Whole Foods is niet zo groot, dus er is niet zoveel. Maar we vinden natuurlijk toch iets wat goed voor ons is, en ook lekker, dus missie geslaagd. Op de terugweg haal ik bij de 7eleven kleine flesjes Chardonnay van Gallo, lekker voor zometeen en de rest gaat in de koffer voor later. Ook hier moet ik weer mijn legitimatie laten zien…..Morgenvroeg zullen we naar Port Canaveral gaan, ongeveer een uurtje rijden, om daar te beginnen aan de cruise. Waarschijnlijk zal ik daar niet, of alleen heel dure internettoegang hebben, dus de kans is groot dat het volgende bericht pas over een week komt. Tot dan!!

We zijn er!!

Vandaag de wekker gezet op 6.00 uur. Ik was al om 4.00 uur wakker, en kon niet meer slapen. Toch tot 6.00 uur blijven liggen en toen snel een douche genomen. Eugene was inmiddels ook wakker, en iets over half zeven stond taxi Patrick al voor de deur om ons naar Rotterdam Alexander te brengen. De reis naar Schiphol ging lekker snel, en we waren er al om 8.15 uur. Gelijk ingecheckt, zodat we van de twee zware koffers verlost waren. Toen het dilemma: nu Starbucks of straks na de douane Starbucks. We besloten om na de douane pas aan de koffie te gaan, eerst even een lekker broodje eten bij boulangerie Paul. Blijkt dat we in een vertrekhal verder zijn dan “normaal” gesproken als we met KLM vliegen. We moeten dus even opzoek naar de lekkere broodjes van Paul, maar dan vinden we ze toch. Daarna is het toch echt tijd voor Starbucks, maar na een zoektocht blijkt dat we pech hebben: na de douane zit deze alleen in de vertrekhal voor Europese bestemmingen. En die bestemming hebben wij natuurlijk niet. Dan maar volgens traditie de eerste Starbucks daadwerkelijk waar ie ook hoort volgens Eugene: in de USA. Na een koffie elders te hebben gedronken is het om 11.15 uur al tijd om naar de gate te gaan, waar we heel tijdig inchecken en boarden. Al een half uur voor de vertrektijd van 12.25 uur zitten alle passagiers in het vliegtuig en staat het klaar om te gaan taxien. We taxien een heel eind, en komen na een rustig vlucht op tijd op Washington Dulles aan. Daar aangekomen gaan we in de rij voor non-US citizens staan, waarna de douanemeneer ons weer heel aardig een paar stempels, een in ons paspoort, en de rest op de ingevulde groene formulieren, geeft. Hij roept ons toe: left index finger, right index finger, en dan zijn we goedgekeurd en mogen we de koffers ophalen en door de douane. Gelijk na het ophalen, ongeveer 20 meter verder moeten we de koffers weer inleveren, en gaan ze weer door een scanapparaat, net als wij. Schoenen uit, jassen, riemen, horloges…..En toen waren alle formaliteiten gedaan en waren we legaal in de USA voor een kleine 3 weken. Eindelijk! Eerst een lange wandeling over de luchthaven gemaakt omdat we nu toch wel heel erg trek hebben in avondeten. Het is hier dus tegen 16.00 uur, maar voor ons 6 uur later, dus 22.00 uur ’s avonds. Bij Gordon Biersch hebben we lekker gegeten. Eugene was nog even heel gelukkig met z’n keuze voor mij als echtgenote want toen ik een rose bestelde, werd er om mijn ID gevraagd!!! Helaas was de pret van korte duur, want de 60+ vrouw aan de tafel naast ons moest 5 minuten later ook haar legitimatie laten zien. En daarna was het eindelijk tijd voor…….: dat laat zich raden. Nou het smaakte heerlijk hoor. Ik een grande cinnamon dolce latte, en Eugene een grande caramel machiatto. Heerlijk. Op het moment dat ik dit schrijf (op het vliegveld van Washington DC) is het voor ons 12.00 uur ’s nachts en we moeten nog 2 uur wachten voordat ons vliegtuig richting Orlando vertrekt, dus de vermoeidheid slaat al een beetje toe. Update vanuit de hotelkamer: het is hier nu bijna 12.00 uur ’s nachts, voor ons dus bijna 6 uur ’s morgens, snel slapen dus en vanaf nu niet meer aan de Nederlandse tijd denken. De vlucht van Washington naar Orlando is ook goed gegaan, alleen jammer dat er een klas van 60!! kinderen inzat die nogal wat lawaai maakten. De auto is leuk en helemaal niet zo klein als de Hertzmedewerker ons wilde doen geloven, en tomtom bracht ons keurig naar ons hotel. En nu: slapen, eindelijk we zijn er!!!

aftellen

het aftellen is echt begonnen, en ik kan niet meer wachten tot het eindelijk zover is! Nog 7 nachten slapen. De hele reis is bijna geen moment meer uit mijn gedachten, zo lang al aan het voorbereiden, en nu is het bijna echt........

eerste bericht

Op dit blog zal ik proberen (proberen omdat ik niet weet of ik het vol zal houden, en/of leuk zal vinden) een verslag bij te houden van onze vakantie in Florida. Op 3 april vliegen we richting Orlando waar we 5 april hopen in te schepen op de Disney Magic, zie:
http://disneycruise.disney.go.com/dcl/en_US/cruises/landing?name=7NightWesternCaribbeanCruiseLandingPage

Na een week op de cruise zijn we nog 9 dagen in Davenport (nabij Orlando) waar we een appartement hebben gehuurd. Vandaar willen we de omgeving gaan verkennen. Er is genoeg te doen, dus we zullen ons niet vervelen!