Home sweet home

We zijn weer thuis, en dat is heel fijn, de terugreis was een lange en vermoeiende. We hebben een aantal conclusie's getrokken:
1. de cruise was onbeschrijfelijk, gaan we zeker nog een keer doen
2. we gaan niet snel (misschien wel nooit meer) weer vliegen waarbij we een tussenlanding hebben, duurt ons te lang
3. ook zullen we niet snel weer zo'n huis huren, toch liever een hotel/motel. Wij vonden het een beetje ongezellig en soms eenzaam
4. we hebben de zon meegenomen naar Nederland!!!!!!! ;-)

En nu: over de jetlag heenkomen en foto's gaan plakken

Typhoon Lagoon en koffers pakken

Zondag 20 april

Als we wakker worden is het zwaar bewolkt en helemaal grijs buiten, balen want we willen zwemmen!! Dat is dus even een tegenvaller, maar als ik het weerbericht bekijk, dan geeft men goed weer op. We hadden om 9.00 uur weg willen gaan, maar dan begint het echt heel hard te regenen. Hmmm, dan maar eerst koffers inpakken? Tegen half 10 is het echter droog, en lijkt de lucht wat lichter te worden. In combinatie met het positieve weerbericht, besluiten we toch naar Typhoon Lagoon te gaan. Het is buiten echt heel erg warm, dus aan de temperatuur ligt het niet. In het waterpark is het behoorlijk rustig (althans voor hun doen dan) en nog steeds is het droog. We gaan eerst een aantal glijbanen doen die we van de week nog niet gedaan hebben, en ze zijn echt onwijs leuk. Voordeel van dit weer is ook dat we er meerdere keren achter elkaar vanaf kunnen, en staan toch geen rijen. Van deze glijbanen ga je af met een opblaasband, en ze gaan echt heel snel. En er is er eentje waarop je op een raft gaat zitten. Je kunt hier met z’n vieren in, maar met z’n tweeën mag ook. Het is een heel grappig gezicht, al die mensen die met die gekleurde banden lopen te sjouwen, trapjes op naar het begin van de glijbaan! Ik heb mijn sport wel gehad, op deze manier! Ook hier weer Disneyfotografen in en langs het water. Tijdens het wachten komen er steeds meer stukken blauwe lucht, en als ik om 12.30 uur op mijn handdoek ga liggen om te zonnen, kan dat ook. Eugene heeft er nog wel zin in, dus die gaat nog wat andere glijbanen doen. In de zon is het echt superwarm, en ik vind het fijn om de afgelopen vakantie nog eens te overpeinzen. Boven mijn hoofd waaien de palmboombladeren tegen de blauwe lucht (ik krijg altijd zo'n blij gevoel van palmbomen!!), om me heen zie ik prachtige bloemen en vlinders en vogeltjes die in de tassen zoeken naar lekkers wat iedereen bij zich heeft, terwijl de eigenaren van dat eten zijn gaan zwemmen. De warmte van de zon op mijn huid voelt ook heerlijk aan, ik hoop dat het in Nederland ook een (beetje) zonnig zal zijn…..Onbetwist hoogtepunt van deze vakantie was de cruise, de rest heeft er voor ons niet meer aan kunnen tippen. Het blijft rustig in het park (en dat voor een zondag), en als Eugene uitgespeeld en opgedroogd is, gaan we tegen 15.00 uur weer terug naar het huis. We bekijken nog even de foto’s die gemaakt zijn, en kopen er drie. De koffers moeten ingepakt voor de terugreis morgen, en we willen op tijd naar bed, lange dag morgen. We vinden het eerlijk gezegd fijn weer naar huis te gaan!

PS: Vandaag geen foto's gemaakt, maar hierbij wel de link voor wie het leuk vindt naar de foto's te kijken die de Disneyfotografen hebben gemaakt. Je kan ze bekijken, na 30 dagen verdwijnen ze weer: foto's Typhoon Lagoon

Celebration

Zaterdag 19 april

We besluiten om na het ontbijt inderdaad naar Celebration te gaan, ongeveer een half uur rijden van hier. Daar is dit weekeind het “exotic car festival”. Het stadje blijkt inderdaad ontzettend leuk te zijn, heel netjes en precies zoals je je een Amerikaans stadje voorstelt, met leuke huizen met veranda’s en opgeruimde tuinen met veel witte hekjes. In het kleine centrum is het inderdaad behoorlijk druk met auto’s en met mensen. Ook is het heel erg wam vandaag, ruim 30 graden.. We zien veel Delorean’s (de auto uit de film Back tot the future, de "echte" staat er ook, kan je mee op de foto), Kit uit Nightrider staat er, een ferrari uit de film Dumb and Dumber. Heel veel auto’s dus, veel Italiaanse natuurlijk, dat vinden ze hier heel bijzonder. Ook hele grote wagens staan er, ik verdwijn er haast naast! Het is wel heel grappig om er zo eens langs te lopen. Sommige starten de motor, en dat gaat met zoveel lawaai gepaard, dat kleine kinderen ervan moeten huilen. Er blijkt een Starbucks te zijn met een heel leuk terras met uitzicht op de drukte, dus daar drinken we een frappucino. Ook is er nog een markt waar we overheen lopen en daar koop ik een enorme beker met zelfgemaakte citroenlemonade. Als we uitgekeken zijn gaan we naar Mall at Millenia, ik wil daar een spijkerbroek van de GAP kopen, die zijn niet duur (hoewel, wel duurder als de vorige keer dat ik er eentje kocht), maar beter nog, hun model zit me altijd gelijk goed. Ook gaan we even langs de Applestore. De Iphone is wel heel erg mooi en gaaf, maar toch ook wel erg duur. En zal ie werken in Nederland? Toch maar niet doen. We besluiten vandaag uit eten te gaan bij de Cheesecakefactory. In tegenstelling tot de naam, hebben ze hier meer dan alleen cheesecake, en ik had goede dingen vernomen over het eten hier. We krijgen een tafel buiten. Helaas valt het mij heel erg tegen, weinig smaak en mijn pasta is meer pasta dan ingrediënten. Eugene zit echter te genieten van zijn driedubbeldikke cheeseburger, misschien heb ik gewoon de verkeerde keuze gemaakt..... Hij krijgt een enorm glas cola, en gelijk (en ongevraagd) een gratis refill wanneer zijn glas leeg is. Ik besluit een mojito te nemen, maar ook die is niet lekker….veel te zoet…..Nou ja, niks aan te doen. Het toetje (cheesecake uiteraard) nemen we mee naar huis voor morgen ofzo. We gooien de gekochte spullen in het huis af, en ik spring even onder de douche. Vanavond willen we nog een keer naar Epcot om daar het prachtige vuurwerk te zien. ’s Avonds is het park mooi verlicht, en we maken een lange wandeling. Het is nu Garden en Flower festival, dus overal staan de mooiste bloemen en planten. Op weg naar huis gaan we weer bij de Publix langs, jus d’orange en water zijn op. Het is bijna 22.30 uur, maar het is er enorm druk, en we staan in de rij voor de kassa!! In het huis drinken we nog wat. Morgenochtend willen we gelijk bij de opening nog een keer naar het waterpark Typhoon Lagoon gaan. Dat was wel erg leuk, en in Nederland maak je het niet zo vaak mee, lekker in de zon in een waterpark rondlopen. Daarna zullen we de koffers gaan inpakken want maandagmorgen rond een uur of 7.00 willen we vertrekken richting vliegveld van Orlando en inleveren huurauto. We vliegen om 11.51 uur en zijn dinsdagochtend om 7.00 uur ’s morgens weer op Schiphol.

Anna Maria Island

Vrijdag 18 april

Na een ontbijt van yoghurt en watermeloen zitten we op tijd in de auto, we gaan naar een strand in de buurt van Bradenton, op Anna Maria Island. Op de stranden daar schijnt het niet zo toeristisch te zijn, maar meer een strand voor bewoners. Het is bijna 2,5 uur rijden, dus eerst tanken we wat benzine voor $ 3,49 per gallon, en dan stuurt tomtom ons de snelweg op. We kunnen met de kap open rijden, en dat is een ervaring op zich, over de snelweg, en erg winderig maar wel leuk. Als we in de stad Bradenton aankomen, zien we langs de weg ineens een Jambajuice zitten!! Worden we blij van, want daar kan je heerlijke versgemaakte fruitsmoothies halen. We gaan dus op de rem, en halen daar een gezond fruitdrankje. Op Anna Maria Island aangekomen moeten we even zoeken naar een strand met een parkeerplaats. Veel stranden hebben dat niet; het is natuurlijk ook niet nodig als je naast het strand woont om je auto te parkeren. Maar we vinden een strand met parkeerplaats, en huren bij een hele aardige man een parasol, die hij zelf voor ons in het zand zet. Wij vinden het heel erg warm, maar hij verteld dat als we het nu al warm vinden, je hier in de zomer echt niet wilt zijn. Het is nu rond 12.00 uur, en volgens hem is het in de zomer om 6.00 uur ’s morgens al zo warm als het nu is (ruim 30 graden). We liggen een paar uur op het strand, en zwemmen wat in de zee. Eugene heeft z’n snorkel nog op, maar ziet niks. Het water is hier natuurlijk toch niet zo mooi en helder als vorige week tijdens de cruise. Het enige wat we zien zijn een aantal grote bladeren die op het water drijven, en daaronder hebben zich allemaal hele kleine visjes verzameld. Volgens de parasolman ziet hij elke dag dolfijnen zwemmen, maar ik kijk en kijk, maar zie ze niet. Aan het eind van de dag brengen we het ding terug, en dan vraagt hij enthousiast of we 10 minuten geleden de dolfijnen hebben gezien. Nee dus……..balen, niet goed genoeg opgelet!! Er zwemmen ook manatees hier in het water, bij de pier, en ook die hebben we niet gezien. Tegen 18.30 uur zijn we weer terug in Davenport, en besluiten als avondeten maar weer een brood(je) bij Subway te gaan halen. Deze smaakt weer heel goed. Verder blijven we in het huis, het is inmiddels na 20.00 uur als we gedoucht hebben, en we hebben niet veel zin om vanavond iets te ondernemen en kijken naar de TV waar het programma Can you duet op is. Een soort Idols waar koppels die denken goed te kunnen countryzingen, auditie doen. Is wel grappig om te zien. En er zijn hier zoveel reclames (ongeveer om de 5 minuten), dat je hier wel even zoet mee bent. Nog een weekeind hier, en dan gaan we maandagochtend vroeg naar het vliegveld, en weer naar huis. Morgen gaan we waarschijnlijk naar Celebration, een plaatsje hier in de buurt dat is opgezet door Disney, en ’s avonds naar Downtown Disney of Universal City Walk, we zien wel!

Typhoon Lagoon en Wishes

Donderdag 17 april

Redelijk op tijd uit bed, want we willen tijdig bij het waterpark Typhoon Lagoon zijn, om een ligplaats in de schaduw te kunnen bemachtigen. Dit lukt gelukkig, en we installeren ons en gaan dan op verkenning uit. Als eerste gaan we snorkelen in het Shark Reef. Dit is wel aardig, maar natuurlijk niet zoals in het echt. Je zwemt overigens wel echt tussen de tropische vissen, haaien en stingray’s. Voordat je het water ingaat, volgt er een hele instructie, en je mag niet lang in het water blijven liggen, maar je moet gewoon doordobberen naar het einde. Maar al met al is het toch wel heel leuk, en de snorkels doen het! Dan gaan we op een band de Lazy River afdrijven. Je hoeft niets te doen, je gaat vanzelf verder, dus het is echt lazy. In Disney zijn overigens overal fotografen, je krijgt een nummer mee aan een armbandje, en onder dat nummer slaan ze al je foto’s op. Ik moest dan ook heel erg lachen, toen we midden in die lazy river ook een Disneyfotograaf tegen kwamen!! Dat kan toch alleen maar hier, dat ze zelfs in het water staan! Hem hebben we een foto van ons laten maken, maar moeten nog gaan bekijken of ie leuk is. De Lazy river duurt ongeveer 20 minuten, en als we eruit komen lopen we naar Humunga Kowabunga. De naam zegt het al…..toch?? Nee, ons dus ook niet, dus komen we er onderweg naar boven achter wat het is: een glijbaan die bijna loodrecht naar beneden gaat. Je moet je armen voor je lichaam kruisen en enkels ook kruisen, en er dan maar het beste van hopen. Ik twijfel nog even, maar ga dan toch maar. En eigenlijk is het wel waanzinnig, je maakt enorme snelheid, en eenmaal beneden wordt je afgeremd door water. Dit is uiteindelijk (voor mij dan) nog het ongemakkelijkste stuk, want je bikinibroek komt zo ongeveer voor je ogen terecht, en de dames moeten goed oppassen dat alles op de plaats blijft zitten! ;-) Eugene en ik staan er nog even naar te kijken, en het is wel een leuk gezicht, want je komt er toch wat verdwaast uit (leuke uitdrukkingen op de gezichten), en iedereen blijft even zitten om de boel weer recht te trekken. Dan gaan we in een lange waterglijbaan, Storm Slides. Is eigenlijk gewoon een hele lange glijbaan en wel leuk maar niet zo bijzonder. Dan lopen we naar het golfslagbad waar iedere 90 seconden een golf van ongeveer 1.75 hoog wordt opgewekt. In dat bad houden we het een hele poos vol, want het is wel heel leuk om je op de golf te laten meevoeren. Dan lopen we naar Crush ‘n’ Gusher, een soort waterachtbaan waarin je zelfs tegen het water in omhoog gaat. Beneden moet je een band ophalen, daar ga je dan met zijn tweeen achter elkaar inzitten, en ga je de baan op. Deze is fantastisch. De thematisering van dit park is overigens ook helemaal tot in detail en heel mooi gedaan. Zogenaamd is er een typhoon geweest, dus vindt je overal de resten daarvan; auto’s en tractors in huizen en verder is het supergroen met veel bloemen. Na al dit geweld ga ik lekker in de zon liggen, mensen kijken en wat lezen. Eugene gaat nog een keer de lazy river doen. Rond 16.00 uur gaan we naar huis en halen we onderweg wat boodschappen bij de Publix. Vanaf de Publix mag ik zowaar naar huis rijden, ja ja, ik heb het goed hoor. Het bevalt me wel, een cabrio rijden! In het huis douchen we en eten we crackers met kaas als avondeten. Vanavond willen we naar Magic Kingdom om daar de parade Spectromagic om 21.00 uur te zien. Dit is een lichtjesparade, en die zijn altijd wel erg mooi. Dan is er om 22.00 uur alweer een vuurwerk, Wishes. In Parijs hebben we die afgelopen augustus gezien, en natuurlijk willen we die hier ook graag zien, en het valt niet tegen! Om 22.30 uur is alles afgelopen, en moet de enorme mensenmassa het park uit. Bij het Magic Kingdom kun je niet parkeren, er ligt een meer tussen. Dat kun je oversteken per boot, of met de monorail. En natuurlijk betekend dit weer: wachten. Eerst op de boot, en dan aan de overkant staan we ver weg geparkeerd dus moeten we met het treintje naar de auto gebracht worden, dus wachten op het treintje. Pas om 23.45 uur zijn we weer terug in het huis. Ik heb heel veel slaap, dus schrijf ik dit op, en ga dan lekker slapen. Morgen willen we naar een van de stranden aan de Golf van Mexico, ongeveer twee uur rijden. Oh ja, iedere vakantie heeft zo zijn eigen muziek, vaak is het Ilse Delange geweest, maar deze vakantie zijn het Alain Clark en John Legend. Er zit een onwijs goed muziekgebeuren in de auto, dus het is volop genieten van de muziek en het goede geluid!

PS: bedankt voor jullie reactie's, het is erg leuk om te weten dat jullie meelezen, en om reactie's te krijgen!

Koffers en Fantasmic

Woensdag 16 april

We gaan het vandaag rustig aandoen, en rond 9.00 uur ben ik beneden en ga ik wat emailen en uitzoeken of we nog ergens kunnen snorkelen. Eugene ligt nog te slapen, en later zal blijken dat hij pas om 11.00 uur wakker wordt. We hadden het plan om morgen naar Key Largo te rijden, maar daar is toch twijfel over ontstaan, met name omdat de weersvoorspelling voor die regio nogal wat wind opgeeft. En dan is de zee te woelig om te snorkelen. Het is toch een heel eind rijden, dus het risico van een teleurstelling vinden we te groot. Dus zoek ik een snorkelplek op in de omgeving. Ik heb doordat Eugene ligt te slapen tijd genoeg om op internet te zoeken, maar kom niet echt tot iets interessants. Het meeste is in de natuurlijke bronnen, en we willen liever strand en zee. Als Eugene uit bed is, besluiten we dus niet te gaan snorkelen, maar gebruik te maken van het warme weer wat ze vanaf morgen weer opgeven in Orlando, en naar de waterparken van Disney te gaan, waar we met onze tickets ook in mogen. In een van de waterparken (Typhoon Lagoon) hebben ze een zoutwaterbassin met vissen en haaien waar je in kan snorkelen, dus dat gaan we doen (zal het te vergelijken zijn met het echte verhaal……?). Volgende keer als we een cruise doen, weten we dat we het snorkelen het leukst van alles vinden, dus kunnen we daar de dagindeling volledig op richten. Vandaag besluiten we, na het ontbijt (of beter lunch…) om koffers te gaan kopen. We hebben hele goedkope koffers, die na de reis naar Californie vorig jaar al redelijk gaar waren geworden, maar nu is het echt niet meer goed met ze. Bij de vliegmaatschappij zijn ze niet erg lief voor koffers. Van eentje is het wiel afgebroken, en de andere heeft waarschijnlijk ergens tussen gezeten, want het hele scharnierstelsel is kapot, dus hij sluit niet goed meer. In de premium outlet store’s van Orlando kopen we in de Samsonitewinkel twee koffers van dat merk, in de hoop dat ze langer meegaan. In ieder geval 10 jaar garantie! De tweede koffer krijgen we voor de helft van de prijs, en met deze dollarkoers hopen we goedkoper uit te zijn dan dat we ze in Nederland hadden gekocht. Ook kiezen we ze in opvallende kleuren, zodat ze beter opvallen op de bagageband. Ook drinken we hier weer onze eerste caramelfrappucino van de Starbucks na de cruise!! Ja ja, het is niet te geloven dat we zoveel dagen zonder hebben gedaan ;-) Dan rijden we nog naar de Florida Mall omdat ik daar wat spullen (shampoo ed) van Aveda wil inslaan, dat is hier zoveel goedkoper dan in Nederland! Inmiddels is het etenstijd en gaan we naar de Pandaexpress. Het is een soort fastfoodketen voor Chinees eten, dus niet gezellig uit eten maar alles is erg lekker, en goedkoop, dus het hoort wel bij onze favorieten. Vooral de orange chicken is erg goed. Daarna rijden we naar de Disney Hollywood Studio’s om daar de show Fantasmic te zien. Ik geniet altijd erg van deze show, 5 jaar geleden toen we hier waren hebben we ‘m ook al een paar keer gezien. Voordat de show begint, moet je lang wachten (er is aangeraden 90 minuten tevoren aanwezig te zijn). Als “toetje” haal ik twee churro’s. Schijnt iets Mexicaans te zijn, en is erg lekker en knapperig (in denk dat het gefrituurd deeg oid is) en is bedekt met kaneelsuiker. Fantasmic is een show met Mickey in de hoofdrol, en er komt veel water met daarop projecties, en vuurwerk aan te pas. Alles speelt zich af in een gigantisch theater en Mickey & vriendjes staan op een berg in een groot water. Vandaag is het weer helemaal opgeknapt, en het was zelfs warm te noemen. Alleen ’s avonds (de show was om 20.30 uur) koelt het erg af, dus ik heb hele koude voeten in mijn slippers. Tegen 21.30 uur zijn we weer in het huis, en werk ik dit verslag bij. Morgen gaan we zwemmen!! Ben heel benieuwd hoe het waterpark van Disney zal zijn, er is in ieder geval van alles te doen.

PS: terwijl ik dit aan het schrijven ben, is Eugene in de keuken zijn snorkelmasker aan het uitproberen, in de gootsteen……tja, behoeft geen toelichting? (denk ik?). Hooguit een foto, bij deze dan!

Epcot

Dinsdag 15 april

Vandaag besluiten we inderdaad naar Epcot te gaan, maar we hebben geen zin om te haasten, en gaan dus pas tegen 10.00 uur weg, na eerst rustig ontbeten te hebben. Buiten is het stralend blauw, dus ben benieuwd of de weersvoorspellingen kloppen. Helaas blijkt dat inderdaad zo te zijn, het is bijna koud te noemen. Als we bij Epcot aankomen, trekt Eugene achter de auto dan toch maar een lange spijkerbroek aan, want de wind is echt hard en fris. In het park vraag ik me af waar al die mensen en kinderen vandaan komen, het is waarschijnlijk altijd wel ergens vakantie ofzo. Onze vipfastpassen van de Vacation club werken helaas niet meer, dus dat is even jammer. Want als we bij Soaring aankomen, is de terugkomtijd voor gewone fastpassen voor tussen 19.30 en 20.30 uur ’s avonds pas!! En Soaring willen we graag “doen”, want het is een hele mooie attractie, maar de wachttijd is 80 minuten. Het is een film waarbij het lijkt alsof je over Californie zweeft. Het is echt heel mooi gedaan, zelfs met geur. Maar dat is vanavond dus pas. Bij alle attracties hier in de buurt staan lange rijen, dus we besluiten eerst langs de landen van World Showcase te lopen. Die liggen rondom het meer waar we eergisteren het vuurwerk hebben gezien. Het is een soort tentoonstelling van verschillende landen, en je kunt er produkten uit die landen kopen, eten wat ze daar eten, een film zien over dat land of er is specifieke entertainment uit het betreffende land. Dus leuk en leerzaam. We eten onder andere in Marokko, en lopen over een bazaar. In Japan koop ik een oester die ze voor mijn neus opmaken, de parel halen ze eruit, en die meten ze vervolgens op en zetten hem ter plekke in een hanger of ring. In ieder land werken ook echt alleen mensen uit dat land, in traditionele kledij, en deze Japanse mensen zijn buitengewoon vriendelijk, en ze buigen ook steeds. Ook is er een hele mooie vijver met koikarpers. In China zien we Chinese acrobaten, eigenlijk zijn het jonge meisjes die uit China over zijn gekomen om hier ervaring op te doen in het geven van voorstellingen. Wat ze doen is ongelofelijk in lenigheid en balans. Onder andere is er een meisje op een eenwieler waar ze met een ladder op moet komen, zo hoog is de fiets. Dan zet ze een bakje op haar voet en wipt dat zo op haar hoofd, daarna twee, drie, vier bakjes tegelijk, en ze eindigt met wel 10 bakjes op haar hoofd, en wipt er vervolgens een lepel in. In het paviljoen van Amerika kijken we naar een voorstelling over de USA, en misschien moet je uit de USA komen om dit te waarderen. Dit geslenter neemt de rest van de dag in beslag, en tegen 17.00 uur komen we weer bij de attracties aan. In dit geval Testtrack. Hierbij neem je in een auto plaats waar ze vervolgens testen mee gaan doen, en de ervaring is heel gaaf. De wachtrij is nog steeds 70 minuten, en we besluiten in de single-riders rij te gaan. Dat heeft als gevolg dat je de attractie niet samen doet, maar de wachttijd is wel veel korter, ongeveer 30 minuten. Na 10 minuten zit ik echter al in een wagen, en Eugene zit een paar auto’s achter mij, dus dit is veel beter. Dan lopen we naar het gebouw met daarin de Sea met Nemo and Friends. Is een soort groot aquarium waarbij je in een wagentje langs het verhaal van Nemo gaat, onder water en langs kleurige koraalriffen. Vervolgens kom je in een grote ruimte waarin ze echte aquariums hebben; zoutwater, schildpadden maar ook met manatees en dolfijnen. Ook is hier Turtle Talk with Crush. Het is heel knap gedaan, want de Crush op het scherm praat echt tegen het publiek, hij haalt er mensen uit aan de omschrijving van hun kleding (die hij “shell”) noemt) en gaat echt met ze in gesprek. Daarna gaan we naar het gebouw waar Soaring inzit en delen daar een broodje en drinken wat en is het eindelijk tijd voor Soaring. Als we er naartoe lopen komt er iemand op me af die vraagt of ik zijn twee fastpassen voor Soaring wil. Nou graag natuurlijk, dan kunnen we er dus twee keer in. Als we eruit komen is het 20.30 uur, en hebben we geen van beiden nog puf om op het vuurwerk te wachten, dus besluiten we terug te gaan naar de auto en naar huis te gaan. Kunnen we daar nog even TV kijken/verslag schrijven/wijn drinken en bedenken wat we morgen zullen gaan doen!

Animal Kingdom

Zondag 13 april

We slapen uit tot 9.30 uur en starten dan op met het uitpakken van de koffers en douchen en ontbijten. Om 12.00 uur hebben we de afspraak voor de presentatie van de Disney Vacation Club. Het is leuk om in zo’n mooi resort te mogen kijken (daar is de presentatie namelijk, zodat je gelijk kunt zien wat je dan koopt, het is een soort timeshare, alleen mag je dat niet zeggen, want het systeem is totaal anders volgens Disney). Ook krijgen we een mooi boek mee met daarin foto’s en informatie over alle Disneyresorts en de cruiseline, en een vipfastpass voor de parken voor 3 attracties per persoon. Dat laatste is de hoofdreden waarom we dit gingen doen, want dat scheelt wachtrijen in de parken. We zijn hier wel wat tijd mee kwijt, maar dat geeft niet, want vandaag is het bewolkt en het regent zelfs even flink, en we zijn nog aan het omschakelen na de cruise, dus hadden niet veel zin om echt iets te ondernemen. Inmiddels is het eind van de dag en is de lucht weer open en blauw. We doen nog wat boodschappen en rijden terug naar het huis om iets te eten en ik werk het verslag bij. Ook emailen we met onze tafelgenoten van de cruise, het is leuk iets van ze terug te horen. Ook zij hebben een hele bijzondere week gehad, en we vonden elkaars gezelschap allemaal heel prettig. We hebben beiden overigens weinig honger na de week cruise, daar was zoveel te eten, kunnen we nog wel even mee doen!! Later op de avond rijden we naar Epcot voor het vuurwerk wat daar om 21.00 uur is: Illuminations: Reflections of Earth. Dat is uiteraard conform Disneystyle helemaal prachtig, midden op de World Showcase Lagoon. Het park rondom de lagoon is mooi verlicht en die verlichting doet mee met de show op het water. Dan rijden we naar huis om een beetje op tijd te gaan slapen. Morgen gaan we naar Animal Kingdom.



Maandag 14 april

Vandaag de wekker op tijd, maar ik ben eerder wakker omdat Eugene erg onrustig slaapt. Hijzelf heeft niets van zijn onrust gemerkt, en heerlijk geslapen! Ik ben echter tig keer wakker geworden. We ontbijten met yoghurt met muesli en fruit, en rijden dan langs het kantoor van de firma die het huis in verhuur heeft, om een contract langs te brengen. Daarna rijden we naar Animal Kingdom. Het is behoorlijk druk in het park, en we hebben tevoren plannen gemaakt wat we graag willen zien. Daar gebruiken we de vipfastpassen van de Disney Vacation Club voor. We zijn absoluut niet van plan om lid te worden van deze club, maar dit kado’tje voor onze aanwezigheid komt goed van pas. We kunnen alle dingen doen die we graag willen, zonder wachttijd. De Kalimanjaro Safaris waarmee je met een grote jeep door een savanna rijdt. Disney heeft het zo gemaakt, dat het net lijkt alsof de wilde dieren bij de jeep kunnen komen; de afzettingen waar de dieren achter zitten zijn onzichtbaar voor de personen in de jeep. Verder doen we de achtbaan Expedition Everest twee keer, en de wildwaterbaan Kali River Rapids een keer. Gelukkig hebben we regenponcho’s bij ons want vandaag is het weer ongebruikelijk koel voor Orlandobegrippen, ongeveer rond de 20 graden met veel bewolking. Er valt geen regen maar als de zon niet schijnt, is het te koud in alleen een t-shirt. Voor ons is het super, want als het te heet is, dan is het niet fijn in de parken te lopen (vinden wij dan). Maar om terug te komen op Kali River Rapids; we zaten aan de kant waar we echt de volle lage water over ons heen kregen. Ondanks de poncho’s hebben we toch een natte kont gekregen. En zeiknat zijn is niet leuk met deze temperatuur. Ook zien we de 3-D film It’s tough to be a bug die heel erg leuk is en gaan we naar Finding Nemo, the Musical. We zien de parade ook nog en gaan naar het gedeelte van het park waar je langs de dieren kunt lopen. Rond 18.30 uur zijn we het zat en besluiten terug naar huis te gaan. Onderweg halen we een enorme “sub” (= brood(je)) bij de Subway van een footlong. Die zijn namelijk in de aanbieding voor $ 5,--. We eten dit als avondeten op, en bedenken wat we morgen en de rest van de week willen gaan doen. In ieder geval nog naar Epcot (waarschijnlijk morgen) en een Disney waterpark bezoeken. Verder staat snorkelen op het programma en we overwegen hiervoor naar Key Largo te rijden (daar is een koraalrif en goede snorkelplaatsen). Dit is echter zo’n 500 km verder en 5,5 uur rijden. Maar ach, in zo’n mooie auto als we hier hebben, en met de relatief lage benzineprijzen ($ 3,30 voor een gallon, en dat is bijna 4 liter, hier vinden ze het duur) is dat niet zo’n erge straf….En we kunnen natuurlijk altijd onze tandenborstel meenemen zodat we ter plaatse kunnen overnachten als we geen zin meer hebben om terug te rijden. Ook willen we een dag naar de Golf van Mexico/Crystal River om te zwemmen in de natuurlijke bronnen met manatees/zeekoeien. Maar het is even afwachten of de temperatuur iets hoger zal worden. Morgen zal het volgens de voorspelling nog iets koeler zijn, en daarna zal het weer oplopen naar tegen de 30 graden op vrijdag. Maar zoals ze hier zeggen: It’s Florida, it can be totally different in 5 minutes!!

Cruise en eerste dag in Davenport

Woensdag 9 april
Als we wakker worden, zijn we nog aan het varen richting Cozumel, Mexico. We gaan dus eerst ontbijten en zien vanaf het achterdek Cozumel steeds dichterbij komen. De geplande tijd was (volgens de navigator) rond 9.15 uur aankomen, maar we leggen pas tegen 10.00 uur aan. Wij hebben de beste plaats, vooraan de pier, dus mooie foto’s maken vanaf de kant. We kijken op de voorkant van het schip naar het aanmeren. Blijft ongelofelijk, het schip is zo groot maar komt precies stil te liggen waar het moet. Aan de andere kant van de pier, met alleen de pier ertussen dus heel dichtbij, ligt een schip van Carnival cruiselines, en we zwaaien naar elkaar. We verbazen ons weer over hoe blauw en helder het water is. En weer staan we bij de voorste schoorsteen als de scheepshoorn de eerste tonen van When you wish upon a star laat horen. Dit is zo gaaf om te horen, maar natuurlijk waar wij staan ook erg luid! Al snel krijgen we het sein dat we van de boot afkunnen en we pakken dan ook onze spullen en gaan ervandoor. Op de pier wordt je gelijk aangesproken of je ergens heen wilt, of een taxi nodig hebt. Ook staan er muzikanten mexicaanse muziek te maken. We vragen een taxi ons te brengen naar Chankanaab natuurpark. Dat wil hij doen voor $10,--. Het is niet zo’n lange rit, maar hij rijdt niet echt veilig of rustig….. Het is ontzettend warm, en geen airco in de auto. Ook wil hij niet praten, prima. Bij het park aangekomen betalen we de toegang, en lopen we naar een ligstoel onder een parasol. Het is idylisch met het mooie water en witte zand en de palmbomen. Blauwe lucht met grote wolken. Ik ga snorkelen en het is weer prachtig, weer veel vissen in alle kleuren en zelfs hele scholen waar je zo tussen kan zwemmen. Na mij gaat Eus ook snorkelen en die houdt het zelfs nog langer vol dan ik, en krijgt gelijk weer zin in een fishtank thuis…..Op dit terrein zijn gelukkig ook douches, en dus kun je het zoute water weer van je afspoelen. We drinken nog een frozen margerita en luisteren naar het gepraat van de Amerikaanse familie die naast ons zit. Ze praten echt hardop, en lijken ons niet op te merken. Tot ze weglopen, dan wensen ze ons nog een rustige tijd toe, en sorry voor het lawaai……Inmiddels is het tegen half 3, en het schip zal weer wegvaren tegen 18.30 uur. Ook al hebben we nog ruim de tijd, besluiten we toch terug te gaan. Dit park heeft namelijke een laguna en botanische tuin, en daar lopen we nog even doorheen, en zien allemaal leguanen. Ook kun je hier zwemmen met dolfijnen in een stuk van de zee dat daarvoor is afgezet. Het is er heel druk met mensen die met de dolfijnen willen zwemmen. Voor het park staat iemand die een taxi voor ons fluit, en na 10 min. zijn we weer terug bij de pier. Daar kopen we beiden een t-shirt bij het hardrockcafé en lopen terug langs de winkels naar de pier. Brent had ons al gewaarschuwd dat de verkopers je again, and again, and again, and again and……..again and…….zullen vragen of je iets komt kopen of met hun taxi meewil, en inderdaad, dat doen ze ook. Op de boot eten we wat en gaan dan douchen voor het avondeten. Er is vanavond geen show, maar een nieuwe Disneyfilm (college road trip), en daar hebben we geen zin in. Dus we bekijken de zonsondergang vanaf het schip die echt prachtig is. Ook het wegvaren en draaien van het schip is weer spectaculair. We hebben de “drink of the day” gehaald, een pineapple mojito, die zo lekker is dat we er nog eentje halen. We komen Amy en Daryl tegen (onze tafelgenoten) en praten een tijdje gezellig met hun over hun leven in de USA en ons leven. Het is vanavond Pirates in the caribbean night, dus het schip is helemaal in piratensfeer. De crewmembers zijn allemaal verkleed, en je kunt met Jack Sparrow op de foto, het is geweldig. Bij ons bord bij het diner in Parot Cay ligt een piratenbandana en Eus heeft z’n t-shirt met piratenhoofd en”what happens on the ship, stays on te ship” aan. Ook zetten we een plaktattoo van piratenmickey op zijn achterhoofd. Het ziet er heel grappig uit, alle mensen met die banada om hun hoofd. Het papier met daarop piratenmenu mogen we houden. Rodel en Henry zorgen ervoor dat we ons eten snel krijgen, want vanaf 21.45 uur begint de piratenparty op dek 9, en daar zal vuurwerk bij zijn!! Disney is de enige cruiseline ter wereld die vuurwerk vanaf het schip mag afsteken, en zo midden op zee is dit spectaculair. De party is heel gezellig, met dansende characters in piratenoutfit, Hook die de boel komt verstoren en Mickey die het feestje weer komt redden. Het vuurwerk is wel het gaafste van alles, ik kan niet omschrijven hoe het is om dit mee te maken midden op zee. Erna staat er op dek 9 een buffet klaar met toetjes, turkeylegs, crepes………. Wij hebben geen honger, want net gegeten. Toch nemen we een beetje om te proeven, nee het is hier echt niet goed voor de kilo’s. Ook kun je op het grote scherm bij het zwembad de Pirates of the caribbeanfilm kijken. Met een beker muntthee en koffie kijken we op een loungechair naar deze film. Een hele bijzondere manier om deze film te bekijken. We kijken hem niet uit, want het is inmiddels laat, EN de klok moet weer een uur vooruit. Morgen een dag op zee.

Donderdag 10 april
Vandaag dus een dag op zee, en op volle snelheid is het schip dan ook aan het varen als we wakker worden. Vandaag hebben we Mickey’s Island Jam, het ontbijt met de Disneyfiguren. Onze tafelgenoten zijn er al, en het ontbijt is wel leuk. Voorheen kwamen de figuren aan tafel, en kon je met ze op de foto en handtekeningen krijgen. Nu doen ze het anders, je kunt er gewoon op aflopen en meedoen of meedansen en dan aktiefoto’s maken. Maar dat lukt natuurlijk niet zo goed. Sfeertje is weer leuk, en we doen nog in een lange rij mee met limbodansen. Maar achteraf vinden we allebei dat buiten ontbijten veel leuker is. We lopen na het ontbijt naar Palo’s omdat we een boodschap op ons antwoordapparaat in de stateroom kregen dat we vanmiddag high tea konden krijgen, maar dat moesten we nog wel bevestigen. Verder een poos op een ligstoel gelegen met een boek en over de zee uitgekeken. In de verte zagen we de kust van Cuba. Om 12.00 uur weer de scheepshoorn met ons er vlak onder (kennelijk zijn we hardleers!!). Tegen half 1 is het echt te warm, en gaat Eus zwemmen en ik naar het fitnesscentrum. Dan is het al tijd om te douchen en richting Palo te gaan, waar we om 15.00 uur moeten zijn. De high tea is geweldig. Keuze uit heel veel soorten thee, en dan brengen ze van alles langs; bord met kleine sandwiches (club, zalm/creamcheese, tonijn, foccacia), versgebakken scones met rozijnen en clotted cream en jam, een etagere met allemaal lekkere zoeten dingen en lemontiramisu als afsluiter. En Palo is achterop het schip, aan het eind met rondom ramen, dus het uitzicht is fantastisch. Om 16.00 uur staan we klaar voor een geplande rondleiding van het schip, maar er komt niemand van Disney opdagen. Er staat nog een Amerikaans echtpaar uit Florida te wachten, en die gaan informeren. Blijkt er een misprint in de navigator te zijn, en de toer is pas om 16.45 uur. De tour is informatief en leuk, Nathalie wijst ons oa op de verschillende soorten tapijt (? klinkt dat leuk??, toch wel…). Ieder motief op het tapijt geeft aan wat zich er bevindt (bijvoorbeeld entertainment). Ook wijst ze ons op de verschillende motieven op de carpetten op iedere verdieping. De hoogste dekken hebben dolfijnen, dan ankers en dan “starfish”. Die geeft ook de volgorde in de oceaan aan. Ook wijst ze ons op dek 4 op de lasnaad waar voor- en achterkant van het schip aan elkaar zijn gelast en wil ze ons de stabilisatoren van het schip laten zien. Maar het water is een beetje woelig, dus we zien ze niet. Je kunt ze vergelijken met de vleugels van een vliegtuig, en ze zorgen ervoor dat ongeveer 90% van de deining niet voelbaar is. Al met al leuk om aan te horen. Om 18.15 uur is het tijd voor alweer een show, Disney Dreams. En als je dacht dat ze bij Disney niks moois meer konden verzinnen, of dat het niet leuker of beter kon worden dan het al was, had je het mis. Het was een geweldige show, met als thema geloven in je dromen en ervoor gaan. Ik heb een beetje naar gevoel, want het einde van de cruise nadert mij te snel, en ik vindt het hier zo geweldig. Het diner is vanavond in Lumiere’s, het is captains diner, en weer erg lekker. Rodel verteld dat erna weer een dessertbuffet zal zijn, met chocoladefontein, waar mensen voor in een lange rij zullen staan. Wij moeten er niet aan denken, we zijn net klaar met eten! We gaan weer met onze tafelgenoten naar Rockin bar om naar een comedian te gaan kijken. Deze kan goed jongleren en is ook wel heel grappig. Zijn show is een half uur en erna is het 70’s night. E kijken nog even naar de entertainmentafdeling die als Jackson 5 opkomt en het publiek danspassen gaan leren. Wij lopen nog even naar dek 9 voor een muntthee en om even uit te waaien, maar gaan dan naar de stateroom terug. Ik wil dit verslag nog uittypen, en de koffers moeten alvast gepakt, want we kregen net als tip met de mensen met wie we stonden te wachten op de tour, dat je dit beter nu kon doen als morgen. Dan zijn er genoeg andere dingen (want we zijn op Castaway Cay, Disney’s eigen eiland in de Bahama’s), en heb je er minder tijd voor. Inmiddels is het 1.00 uur, dus ik ga slapen!

11 april
Vandaag de laatste dag van deze geweldige cruise. Het is moeilijk want het was zo super, maar tegelijkertijd ben ik zo blij dat ik het heb mogen meemaken. En vandaag is de dag dat we naar Castaway Cay gaan!!! Daar heb ik zolang naar uitgekeken. Als we rond 8.00 uur gaan ontbijten, zien we het eiland in de verte al opdoemen, en terwijl we eten zien we dus hoe het schip draait om met de achterkant eerst aan te meren. Het eiland ziet eruit als een paradijs, en dat blijkt het ook te zijn. Zo is hoe je je een tropisch eiland voorstelt. Rond 9.30 uur mag iedereen van het schip af, en buitengekomen ga ik eerst op de foto met Donald en Daisy bij het postkantoor. Het weer is fantastisch, stralend blauwe lucht, hier en daar een wolkje (het is hier nooit zonder wolken). Het postkantoor is nog dicht, dus we zullen later onze kaarten moeten versturen. We lopen de paar minuten naar family beach, en komen ondertussen langs het piratenschip de flying dutchman uit de Pirates of the caribbean films. Die ligt hier in het water, en ik maak foto’s. Verderop staat Minnie in haar eilandoutfit klaar, en ook met haar ga ik op de foto. In de winkel koop ik een groot strandlaken en dan lopen we verder naar de tram die ons naar Serenity Bay zal brengen. Hmm, klinkt goed, en daar aangekomen blijkt dat het ook te zijn. Wat een paradijs is het hier, het heeft alles waar je maar van kunt dromen. Witte schone stranden, palmbomen, bloemen, ligbedden, hangmatten, helder zeewater en heerlijke cocktails. Mijn alternatief op muntthee in de vorm van een mojito bevalt me prima! Zeker met een strandstoel in het water, en de vissen die langs mijn voeten wegschieten. We liggen heerlijk te luieren en ik ga nog een heel eind zwemmen in het ondiepe water. Het is lang ongeveer zo’n 1.20 diep, dus je kunt goed zien wat er allemaal rondzwemt. Ook ga ik snorkelen. Blake, onze tafelgenoot, heeft een snorkelplek ontdekt waar het net lijkt, volgens hem dan, alsof je in een “fishtank” rondzwemt. Hij brengt ons er naartoe, en inderdaad, hele scholen vissen, en allerlei verschillende soorten. Het is weer onbeschrijfelijk. We drijven een hele tijd rond, en wanneer we weer terug naar de kant gaan, komt er een enorme school zilveren vissen voorbij zwemmen. Ze lijken wel als een te bewegen, en het zijn er duizenden. Ze draaien om ons heen, blijven net buiten bereik. Terug op ons ligbed genieten we verder van de pelikanen die ronddobberen en langsvliegen/zweven. Op het moment dat ze iets in het water zien, laten ze zich naar beneden storten, en komen met een enorme plons in het water terecht en dobberen daar weer rustig verder met hun vangst. Het is zo’n grappig, lomp gezicht. ’s Middags is er een barbecue waar we fruit en een hotdog en hamburger eten, en wat drinken. Het is zo rustig op dit strand, Disney heeft dit goed voor elkaar. De kinderen en familie’s zijn een tramrit verder, en daar krijg je dus helemaal niks van mee. Tegen een uur of 3 nemen we de tram weer terug want we willen heel graag nog een Castaway cay t-shirt kopen. Eus koopt er eentje met die naam erop, en eentje met Dory uit Nemo (met de tekst: I don’t remember where I bought this t-shirt), en ik koop ook een t-shirt. In die winkel horen we dat het postkantoor om 4.00 uur dichtgaat, dus daar lopen we naartoe. Dat is helemaal bij het schip, en ik wil eigenlijk nog foto’s maken van de Magic. Eus heeft last van zijn verbrande huid, dus die gaat terug naar het schip. Ik loop weer naar familybeach en neem daar een berg foto’s. Ik kom rond 16.30 uur weer op het schip, en all aboard time is 17.00 uur. Inderdaad varen we rond 5 uur weer weg, helaas, ik had wel langer willen blijven. Op de kamer maken we de koffers klaar, die moeten tussen 9 en 11 uur buiten de kamer worden gezet, zodat ze weggehaald kunnen worden. Morgen zie je ze dan pas weer terug op de aangewezen plaats in de terminal. We gaan om 18.15 uur naar de laatste farewell show kijken en het Walt Disney Theatre, en die is weer geweldig. We hebben de enveloppen met tips bij ons en geven onze kamerhostess Stephanie die van haar en zeggen haar gedag. Iets te laat komen we in Animators Palate voor ons laatste diner van deze cruise. Mark en Pat hebben diner in Palo, maar komen voor het toetje nog even bij ons zitten zodat we emailadressen kunnen uitwisselen en napraten. We maken foto’s van onze servers Henry en Rodel en praten nog een tijdje na met ze nadat we hun de enveloppen hebben gegeven. In het atrium komen we onze hele leuke cruisedirector Brent (zeg maar Julie van de Love Boat) tegen, en ik vertel hem hoe ik heb genoten van de cruise en zijn enthousiaste gepraat en houding. Vindt hij erg leuk. Later komen we hem weer tegen en dan haal ik nog even mijn vergeten fotomoment met hem in. En dan lopen we nog even over deck 4 en deck 9. Halen nog een muntthee, kijken naar de sterren en de maan en de grote beer en dan is het toch echt tijd om te gaan slapen. Morgenvroeg moeten we van het schip afzijn en dat vinden we allebei helemaal niet leuk!

Zaterdag 12 april
Vandaag vroeg uit bed, want we moeten voor 9.00 uur van het schip afzijn. We pakken de tassen met spullen die niet in de koffer zitten, en gaan ontbijten buiten op het dek. Het terras van Topsiders is helaas dicht, dus we lopen naar de stoelen bij de Mickey Pool. We nemen het moment nog even goed in ons op, en verlaten dan tegen een uur of 8.30 uur het schip. We zijn er beiden heel droevig van, en besluiten dat dit onze meest geweldige reis ooit was. We halen onze koffers op van de aangewezen plaats, gaan door de douane en staan dan weer in Florida. Ik denk aan alle lieve mensen die we op het schip ontmoet hebben, onze tafelgenoten en servers en hostes. Ook Brent en zijn leuke stem en accent zal ik erg missen. We rijden naar Melbourne beach omdat we de tijd en een bijna volle tank benzine hebben, en daar zit een Whole Foods supermarkt. Het is ruim een uur rijden, en we halen daar wat boodschappen. Dan rijden we terug, hebben de tomtom op vermijdt snelwegen gezet en komen langs mooie huizen en plaatsen. We zien het schip weer liggen en beginnen dan aan de terugweg naar Orlando en Davenport. Tegen 15.00 uur komen we bij het gehuurde huis aan, en we hebben we gelijk pech, want de toilet beneden stroomt direct over, en er loopt water op de vloerbedekking. De vorige mensen moeten het verstopt hebben, want wij deden niets bijzonders. Dus we moeten dweilen. Gelukkig lukt dit allemaal wel, en loopt het water langzaam weg. We besluiten de twee toiletten boven te gebruiken, die lopen gewoon goed weg. Verder zijn er twee slaap- en twee badkamers en we zitten in een buitenwijk waar ook mensen wonen. Ik maak het gezellig met wat foto’s en dingen die we van de cruiseline hebben meegenomen en dan gaan we de auto omruilen voor de cabrio. Dat lijkt makkelijk, maar is het niet, want het adres van Hertz ligt nergens in de auto, en we zijn twee uur aan het zoeken. Bij Hertz aangekomen blijkt de door ons bestelde Ford Mustang er niet te zijn, maar er is wel een Crysler Sebring cabrio, en die gaat Eugene even keuren. Ze bieden ons hiervoor een coupon aan van $ 100,-- om het komende jaar bij Hertz te besteden. Eerst is Eugene teleurgesteld, maar komt na autoinspectie toch blij terug, want natuurlijk is deze ook prachtig. Blauw van kleur en heel groot en luxe. We doen de kap open en rijden zo naar Downtown Disney om een beetje Disneysfeer op te doen. Het is zaterdagavond en dus best heel druk. We laten ons nog overhalen om morgen naar een presentatie van de Disney Vacation club te gaan, en besluiten dat we toch wat dagen in de Disneyparken zullen doorbrengen en kopen dus een toegangsticket, ook voor de Disney waterparken. Daarna gaan we nog even langs de supermarkt (Publix) voor wat boodschappen die we vanmorgen niet in de warme auto konden meenemen (het is zaterdagavond, maar ze zijn tot 23.00 uur open….) en dan gaan we weer naar het huis, want we zijn heel erg moe en willen slapen. Morgen slapen we uit, hebben we besloten!

vanaf de cruiseboot, het is super!!

Zaterdag 5 april
Eindelijk is de langverwachte dag aangebroken dat we aan onze Disneycruise zullen beginnen. Hoewel het schip pas zal vertrekken om 17.00 uur, neemt het best wat tijd in beslag om daadwerkelijk in te checken, daarom vertrekken we al om 8.30 uur. Natuurlijk eerst koffie halen (bij een wel hele vriendelijke Starbucksmevrouw (enjoy your beautifully handcrafted cup of delicious fresh coffee (?)) en dan via de beachline expressway in een keer naar port Canaveral. Daar komen we tegen 10.30 uur aan, en gelijk in de file op de afrit. Het verkeer staat stil, dus we zijn bang voor wat ons te wachten staat. Het schip zien we al liggen, evenals de Carnival Glory. Opeens gaan alle auto’s rijden, en blijkt dat het terrein van de haven nog afgesloten was. Het is inderdaad druk, dus in de rij om de koffers af te gooien. Twee keer een securitycheck. Koffers eruit en dan de auto parkeren. Er hangt een waarschuwing om vooral geen resten eten en of drinken in je auto achter te laten, omdat als je terugkomt de insecten in dat geval proefritjes met je auto aan het maken zijn. Dan terug naar de terminal lopen, waar we eerst weer onze paspoorten moeten laten zien. Dan weer in een rij om door de poortjes en de handbagage door de scan te gaan. Met de roltrap ga je daadwerkelijk de terminal in, alwaar weer een rij staat om in te checken. Gelukkig gaat dit best heel snel, en om 11.15 uur zijn we klaar. Wat opvalt is dat hier heel veel mensen werken die de pensioengerechtigde leeftijd ruimschoots overschreden hebben. Iedereen is wel heel behulpzaam en aardig, en men tracht alles zo efficiënt mogelijk te laten verlopen. We krijgen een kaartje waarop het nummer 5 staat. Ze zullen het inschepen per groep doen, en wij mogen dus naar binnen als ze groep nummer 5 oproepen. Vanaf 11.50 uur beginnen ze hiermee. Nadat we door de Mickeyoren (na eerst weer een paspoortcontrole) zijn gegaan, gaan we op de foto. Bij het betreden van het schip roepen ze van iedereen die binnenloopt de naam om, en gaan ze klappen en je welkom heten. Is wat moeilijk met de naam Steenkamer, dus dat komt er grappig uit. We staan nog een tijdje te kijken naar wat familie’s die zo welkom worden geheten. Het zet de sfeer wel meteen leuk neer. Als eerste maken we een reservering voor Palo. Dat lukt nog voor morgenavond om 21.00 uur. Dan gaan we wat eten halen bij Goofy’s Galley, en eten dat aan de achterkant van het schip buiten op. We hebben leuk uitzicht over de haven, en de weg waar we zojuist hebben gereden. Het zonnetje schijnt heerlijk (warm!!) en de wrap, panini en vers fruit smaken zalig. We sluiten af met een toetje, en gaan dan verder het schip verkennen. Om 1.30 uur is onze kamer klaar. We zijn er precies om die tijd, en toevallig trekt onze hostes precies op dat moment de deur van onze stateroom achter zich dicht. De koffers zijn er nog niet, maar het is leuk om rond te kijken. We hebben een groot raam, en dus is het uitzicht fantastisch. Dan gaan we verder het schip verkennen. Iedere medewerker die je tegenkomt wenst je een fijne reis, zegt je gedag. Om 16.00 uur is het tijd voor de verplichte safetydrill, wat zoveel betekent als je reddingsvest pakken, naar je asemblystation gaan, en daar de demonstratie aanhoren en ja roepen als je je kamernummer hoort. Het is een lachwekkend gezicht, al die mensen in die gekke oranje dingen.



Dan snel vest teruggebracht, en naar de Welcome Aboard party gegaan bij de Goofy Pool. Geheel op Amerikaanse Disneywijze wordt er uitbundig gedanst en gezongen door medewerkers en Disneyfiguren en het publiek doet vrolijk mee. Dan blaast de scheepshoorn de eerste tonen van When you wish upon a star, en blijkt het 17.00 uur te zijn en zijn we vertrokken. Langs de kant staan Disneymedewerkers ons met Mickeyhandschoenen aan uit te zwaaien. Ik spring snel onder de douche, want we willen om 18.15 uur de eerste show zien. Inmiddels zijn de koffers er, dus we kleden ons gelijk om. De show is gedeeltelijk kennismaken met de gang van zaken op het schip door cruisedirector “Brent from Australia”, en een optreden van Disneyfiguren en twee komieken die heel erg leuk zijn. En dan is het tijd voor ons diner in Parrot Cay. Het eten is lekker, vooral het toetje (Lemon merinque pie). Erna lopen we door de warme maar keiharde wind met een koffie en een pepermuntthee over het dek, en genieten van de sterren. Inmiddels is het bijna half 1, en ik ga slapen! Morgen Key West.


Zondag 6 april 2008
Het is heerlijk slapen op dit schip. Het deint natuurlijk een beetje (eigenlijk wordt je een beetje in slaap gewiegd), maar de oceaan en het weer zijn rustig, dus het is precies goed. Na het douchen gaan we buiten achterop het schip ontbijten. Het is echt hemels want de zon schijnt (en goed ook), we kijken uit over diepblauwe wateren, in de verte zien we heel klein de Key’s van Florida liggen, en als die dichterbij komen, wordt het water langzaam turkoois. Het is bijzonder om zo buiten te zitten en we genieten volop.



Na het ontbijt gaan we het fitnesscenter zoeken, en dat vinden we vooraan de boot en is heel mooi met veel ramen dus mooi uitzicht. Dan kijken we een poosje uit over het water vanaf de boeg van het schip, en ineens ziet Eus twee dolfijnen!!! Het is fantastisch, ze zwemmen precies naast waar wij staan, en eentje springt nog even over een golf en dan zijn ze weer weg. Wauw, dit is super. We kijken nog een poosje in de hoop ze nogmaals ze zien, maar ze blijven weg. Wel zien we heel veel vliegende vissen. Ze zweven een tijdje boven water, en duiken dan weer onder. Het naderen van Key West met zo’n enorm schip is ook wel heel gaaf. Er liggen nog twee cruiseschepen, en daar moeten wij tussen passen. We kijken naar de bemanning die dit vanaf de zijkant allemaal kan regelen , en naar de bootjes die op het schip afgaan om de trossen op te pakken. We zouden rond 12.00 uur aankomen, maar het is nu iets vroeger. De scheephoorn blaast de eerste tonen van When you wish upon a star vanuit de schoorsteen waar wij precies voor staat. Daar staat ook Goofy al met z’n handen voor z’n oren, en ook waarschuwde de omroeper al dat dit zou gebeuren. Het is dan ook erg hard als je zo dichtbij staat! Om 12.00 uur roept Brent om dat we zijn vrijgegeven en dat we aan land mogen. Daar lopen we de straten af, kopen een t-shirt bij het hardrockcafé en eten Key lime pie. Het is heel erg warm, zo rond de 35 graden. We zien in de marina hele grote vissen zwemmen in het heldere water. Dit blijken tarpons te zijn. Tegen 5.30 uur zijn we weer op het schip, waar we om 6.15 uur naar een show gaan kijken van de twee komieken die er gisteren ook waren. Ze zijn weer leuk. Dan besluiten we de “drink of the day” te kopen bij de bar bij het zwembad, een key lime margerita. Met dit drankje in de hand, gaan we ergens zitten naar de zonsondergang kijken en hoe het schip weer vertrekt van Key West. Waardoor het komt weten we niet, maar de drank hakt er goed in, en we zijn echt een beetje aangeschoten en wiebelig. We gaan terug naar de kamer om daar om te kleden en te douchen voor Palo’s waar je deftig gekleed moet zijn. Daar aangekomen moeten we erg lachen om Eugene die geen nette sokken heeft meegenomen, dus met sneakersokken onder z’n nette pak zit en dus blote enkels heeft……. Het eten is heel goed, en tussendoor komt er een glaasje met een limesorbetbolletje in champagne. Als afsluiter krijgen we nog een glaasje met limoen/wodka/champagne. Samen met mijn glas witte wijn, en de margerita zorgt dat ervoor dat ik op de kamer in slaap val zodra ik m’n bed zie. Van het voorgenomen uitgaan op het schip, komt dus helemaal niets!

7 april ’08
Weer lekker geslapen, hoewel ik wel vroeg wakker ben. Vandaag hebben we een dag op zee, en er zijn allerlei activiteiten waar we niet van plan zijn aan mee te doen. Eerst maar weer ontbijten achterop het schip.Wederom een stralend blauwe lucht en diepblauwe oceaan. Aan het spoor achter het schip zie je goed hoe helder het water is. Je zou er zo een duik in willen nemen. Na het ontbijt gaan we direct naar het zwembad, we hebben onze badkleding al aan. Schone handdoeken liggen overal, en we kiezen twee ligbedden uit. Gelukkig zijn we ingesmeerd met factor 50 en 30, want de zon brandt behoorlijk. We lezen en zwemmen en tegen een uur of 12 (en ja, we hebben weer de bingo voor wat betreft de scheepshoorn die om die tijd gaat blazen, we zitten weer recht onder de herrie) vinden we het genoeg, het is een stuk drukker geworden, en zon is op zijn warmst. En aangezien onze huid nog niet zo gewend is aan zon, lijkt het ons beter daaruit te gaan. We gaan even lunchen…...het is weer heerlijk…… Nee, goed voor de lijn is het hier niet…….We besluiten voor morgen op Grand Cayman toch een excursie te boeken, en niet op eigen gelegenheid iets op te zoeken. We gaan snorkelen. In de hut kleden we ons in sportkleding, want we hebben besloten dat er wel wat calorieën afkunnen in het fitnesscentrum. Is niet echt een straf, want we kijken uit over zee. Alleen ik voel me niet zo heel lekker. Het schip vaart heel langzaam en waarschijnlijk daardoor schommelt het heel erg. En de crosstrainer staat daar weer haaks op en ik zie de horizon niet, dus dat maakt me wat duizelig. Na 45 min. houdt ik het voor gezien en haal een pepermuntthee en ga daarmee naar de hut terug. Even liggen op de bank, en ik val ik slaap, want ben ineens ook heel moe. Vandaag is het formal night, dus gaan we in onze deftige kleding eten. We douchen en kleden ons om en zijn benieuwd of iedereen zijn best heeft gedaan. En dat is zo, een aantal mannen loopt in smoking, dames in het lang, meisjes in prinsessenjurken. Ook de bemanning en de Disneyfiguren zijn in feestelijk kleding. De show van vanavond heet de Golden Mickey’s en in de gang naar het theater hangen allemaal banners en ligt een rode loper. De show is een soort Oscars/Golden Globe en geweldig mooi gedaan. Allemaal stukken uit Disneyfilms en onwijs mooi om te zien. In de lobby kun je met de kapitein op de foto, en natuurlijk doen wij dat ook. Capitein Tom heet onze Stubbing, en hij komt uit Noorwegen en is wat stug. Misschien heeft hij niet zoveel zin in zijn eigen feestje? Er zijn “complimentary” May Tai’s en Cosmopolitans. Gelukkkig valt de drank nu beter dan gisteren, ze zijn erg lekker. Het is nog geen tijd voor ons diner in Lumiere’s, dus we lopen nog even naar het dek om van de ondergaande zon te genieten. Daar komen we Goofy tegen, en natuurlijk willen we met hem op de foto. Tijdens het diner is onze groep compleet met nog 6 tafelgenoten. Een stel uit Illinois, twee uit Michigan en een stel uit Virginia. Het zijn trouwens bijna allemaal Amerikanen op dit schip, we zijn alleen een stel Italianen tegengekomen. Om 22.15 uur willen we een show zien in Rockin Bar D, maar dan moeten we ons dessert nog krijgen. De rest van onze tafelgenoten wil ook naar deze show kijken, dus ze vragen aan onze servers Henry en Rodel of we ons toetje daar mee naartoe mogen nemen. Dat is geen probleem en met z’n achten lopen we in ganzenpas naar de bar, met in ons hand een bord met daarop het toetje. We hebben wat bekijks….De show is weer erg grappig. Erna gaan we nog even uitwaaien en naar de sterren kijken en dan terug naar de kamer. Morgen Grand Cayman en de klok gaat een uurtje terug. Ook moeten we met “tenders” aan land gebracht worden, dit zijn kleine bootjes. Lijkt eenvoudig, maar er blijkt toch een hele uitleg bij te horen die op de kamer ligt. Welterusten!!


Dinsdag 8 april ’08
Doordat de klok een uur teruggaat zijn we al vroeg wakker, en liggen dan al voor anker voor de kust van Grand Cayman. Vandaag gaan we hier snorkelen, maar eerst gaan we de stad bekijken. Na het ontbijt pakken we onze spullen, en gaan dan naar het theater voor de tickets voor de tenderboot. Er is geen pier op dit eiland, dus moeten we met boten naar de kant worden gebracht, en dat vergt nog een hele organistatie. Om ons heen liggen nog 5 of 6 andere cruiseschepen. Het is dus een drukte van belang op het water met al die tenderbootjes. Maar goed, we moeten ons melden voor een tenderticket in het Buena Vista theater, en vanuit daar worden we naar de boot gebracht voor de 5 minuten varen naar de kant. Het is leuk om het schip op deze manier te bekijken, en wat is ie mooi vergeleken met de andere schepen die er liggen. Op het eiland gaan we langs de winkels, vol met juwelen, rolexen, drank en toeristen. We kopen een t-shirt bij het Hardrockcafe, en kijken even bij een klein strandje waar mensen aan het snorkelen zijn. Het is echt ontzettend warm, tegen de 40 graden en de lucht is blauw met grote en ook donkere wolken. Om 12.45 uur zijn we terug op de pier om ons te melden voor de excursie van 1.15 uur. We gaan snorkelen boven een koraalrif en een scheepswrak. We worden naar een bootje gebracht, en die vaart echt maar 1 minuut en dan zijn we er al, tussen de cruiseschepen en de tenderboten in. Ze leggen uit dat GC eigenlijk een grote plaat is, waarvan het eiland de bovenste en hoogste laag is. Voor de kust is het water vrij ondiep, en daar zijn we nu en kun je het meeste zien van het onderwaterleven. Vlak achter ons schip stopt de plaat, en is er een muur en is de oceaan gelijk 4000 feet diep. En nee, hier hoeven we niet bang te zijn voor haaien. De grootste vissen die we zullen zien zijn tarpons. Dan gaan we het water in. Op de kant hebben we een eenvoudig snorkelsetje voor onszelf gekocht, dat leek ons frisser. Het snorkelen is onbeschrijfelijk mooi, het water is zo ongelofelijk helder en mooi blauw en turkoois. Waar het turkoois is, is geen koraal maar zandbodem. We zweven een hele tijd boven het koraal en zien ontelbare vissen, ook hele scholen, en je kunt ze bijna aanraken. Alle kleuren van de regenboog en alle vormen komen voorbij, het is echt prachtig. Sally van de boot weet nog te vertellen dat dit de derde zoutste zee op aarde is. Op een gegeven moment ga ik me een beetje draaierig voelen. Waarschijnlijk van de liggende positie en toch het beetje zoute water wat je binnenkrijgt. Ik probeer het nog even, maar ga dan terug naar de boot.


Het is inmiddels tijd voor iedereen om te gaan, en we varen weer 1 minuut verder naar het scheepswrak, de Callie (van Californie waar ie vandaan komt). Aangezien het wrak in de weg lag voor de scheepsvaart, hadden ze lang geleden besloten het schip tot ontploffing te brengen. Dat deden ze echter met teveel springstof, waardoor de stukken nu her en der verspreid liggen. Wederom zijn de vissen heel mooi, maar na het mooie koraal valt dit lelijke wrak eigenlijk wel tegen. Ook is het hier superdruk met andere groepen snorkelers, tenderboten en glasbodemboten die voorbij komen, dus ik hou het al snel voor gezien. Net als de rest eigenlijk. Na twee uur zijn we weer terug op de kant, en het was een te gekke ervaring die we verder in de week nog eens willen proberen te herhalen op de andere bestemmingen. Om 4.30 uur gaat de laatste tenderboot naar het schip, welke rond 17.00 uur zal vertrekken. Wij zijn om 16.00 uur al terug en gaan eerst douchen en omkleden en dan wat eten. Dat hebben we sinds het vroege ontbijt niet meer gedaan, en we hebben allebei enorme honger. Erna gaan we de musical Twice Charmed bekijken in het Walt Disney theater. De show is een variatie op het Assepoester verhaal en het is onwijs mooi en proffesioneel gedaan. Brent vertelt later nog dat het podium in totaal 5 dekken beslaat. Na het eten kijken we in de winkels en lopen we wat rond over het schip. We kijken bij Shutters hoe onze foto’s zijn geworden, en na het diner koop ik er eentje. Het diner is vanavond in Animators Palate, en dit restaurant is waanzinnig. Alles is zwart wit (ook stoelen, tafels, borden, kleden en de kleding van de servers), maar verandert langzaam van kleur gedurende de avond, met bijpassende muziek. Het is erg mooi. Vlak voor het dessert gaan de servers allemaal weg, het licht is bijna uit en op de videoschermen zijn fragmenten uit Disney films te zien. Dan begint de muziek van Fantasmic en komt sorcerer Mickey binnenlopen, evenals de servers die nu gekleurde jasjes aan hebben. Het is spectaculair. Het eten is ook heerlijk. Rodel en Henry weten in middels precies wat je lekker vindt, en welk drankje je graag wilt drinken, en of dat met of zonder ijs moet zijn. Aan het eind van de avond lossen we nog even wat doordenkers op die Rodel op tafel uitlegt. Het is heel gezellig. Na het eten gaan we nog even In Rocking Bar D kijken naar de comedian. Die is wel leuk maar niet zo leuk als de andere van de afgelopen dagen. Helaas zijn die op GC naar huis gevlogen, en deze is er voor terug gekomen. Inmiddels is het alweer rond middernacht, en het schip gaat met volle snelheid richting Cozumel, Mexico.

ps. foto's volgen later, internetverbinding is te traag

30 graden.....

Zo’n eerste nacht in de USA is altijd een rare door het tijdsverschil. Vroeg wakker dus en na het douchen en aankleden zijn we gaan ontbijten in het hotel. Hier mag je zelf je wafels bakken, lekker met "sirup" erover en niet zo gezond. Verder is er behalve cornflakes met melk geen voedsel, alleen drinken. Het is nu al lekker warm en zonnig, dus dat beloofd wat, ze voorspellen ongeveer 30 graden. Het voelt heerlijk aan buiten, lekker windje erbij. Vandaag is het de planning dat de garderobe van Eugene uitbreiding dient te krijgen, en dan lukt ook. We struinen wat winkels af, de nieuwe prime outlets aan International Drive zijn erg mooi, maar nog niet af, heel veel winkels zijn nog leeg. We beginnen de dag in het zonnetje bij de Starbucks. We slagen goed voor korte broeken en t-shirts voor Eugene. Aan het eind van de dag rijden we nog naar de dichtstbijzijnde “gezonde” supermarkt, de Whole Foods in Winterpark, half uurtje rijden. Meestal kunnen we daar hele lekkere kant&klare salades of een warme maaltijd kopen. Maar deze Whole Foods is niet zo groot, dus er is niet zoveel. Maar we vinden natuurlijk toch iets wat goed voor ons is, en ook lekker, dus missie geslaagd. Op de terugweg haal ik bij de 7eleven kleine flesjes Chardonnay van Gallo, lekker voor zometeen en de rest gaat in de koffer voor later. Ook hier moet ik weer mijn legitimatie laten zien…..Morgenvroeg zullen we naar Port Canaveral gaan, ongeveer een uurtje rijden, om daar te beginnen aan de cruise. Waarschijnlijk zal ik daar niet, of alleen heel dure internettoegang hebben, dus de kans is groot dat het volgende bericht pas over een week komt. Tot dan!!

We zijn er!!

Vandaag de wekker gezet op 6.00 uur. Ik was al om 4.00 uur wakker, en kon niet meer slapen. Toch tot 6.00 uur blijven liggen en toen snel een douche genomen. Eugene was inmiddels ook wakker, en iets over half zeven stond taxi Patrick al voor de deur om ons naar Rotterdam Alexander te brengen. De reis naar Schiphol ging lekker snel, en we waren er al om 8.15 uur. Gelijk ingecheckt, zodat we van de twee zware koffers verlost waren. Toen het dilemma: nu Starbucks of straks na de douane Starbucks. We besloten om na de douane pas aan de koffie te gaan, eerst even een lekker broodje eten bij boulangerie Paul. Blijkt dat we in een vertrekhal verder zijn dan “normaal” gesproken als we met KLM vliegen. We moeten dus even opzoek naar de lekkere broodjes van Paul, maar dan vinden we ze toch. Daarna is het toch echt tijd voor Starbucks, maar na een zoektocht blijkt dat we pech hebben: na de douane zit deze alleen in de vertrekhal voor Europese bestemmingen. En die bestemming hebben wij natuurlijk niet. Dan maar volgens traditie de eerste Starbucks daadwerkelijk waar ie ook hoort volgens Eugene: in de USA. Na een koffie elders te hebben gedronken is het om 11.15 uur al tijd om naar de gate te gaan, waar we heel tijdig inchecken en boarden. Al een half uur voor de vertrektijd van 12.25 uur zitten alle passagiers in het vliegtuig en staat het klaar om te gaan taxien. We taxien een heel eind, en komen na een rustig vlucht op tijd op Washington Dulles aan. Daar aangekomen gaan we in de rij voor non-US citizens staan, waarna de douanemeneer ons weer heel aardig een paar stempels, een in ons paspoort, en de rest op de ingevulde groene formulieren, geeft. Hij roept ons toe: left index finger, right index finger, en dan zijn we goedgekeurd en mogen we de koffers ophalen en door de douane. Gelijk na het ophalen, ongeveer 20 meter verder moeten we de koffers weer inleveren, en gaan ze weer door een scanapparaat, net als wij. Schoenen uit, jassen, riemen, horloges…..En toen waren alle formaliteiten gedaan en waren we legaal in de USA voor een kleine 3 weken. Eindelijk! Eerst een lange wandeling over de luchthaven gemaakt omdat we nu toch wel heel erg trek hebben in avondeten. Het is hier dus tegen 16.00 uur, maar voor ons 6 uur later, dus 22.00 uur ’s avonds. Bij Gordon Biersch hebben we lekker gegeten. Eugene was nog even heel gelukkig met z’n keuze voor mij als echtgenote want toen ik een rose bestelde, werd er om mijn ID gevraagd!!! Helaas was de pret van korte duur, want de 60+ vrouw aan de tafel naast ons moest 5 minuten later ook haar legitimatie laten zien. En daarna was het eindelijk tijd voor…….: dat laat zich raden. Nou het smaakte heerlijk hoor. Ik een grande cinnamon dolce latte, en Eugene een grande caramel machiatto. Heerlijk. Op het moment dat ik dit schrijf (op het vliegveld van Washington DC) is het voor ons 12.00 uur ’s nachts en we moeten nog 2 uur wachten voordat ons vliegtuig richting Orlando vertrekt, dus de vermoeidheid slaat al een beetje toe. Update vanuit de hotelkamer: het is hier nu bijna 12.00 uur ’s nachts, voor ons dus bijna 6 uur ’s morgens, snel slapen dus en vanaf nu niet meer aan de Nederlandse tijd denken. De vlucht van Washington naar Orlando is ook goed gegaan, alleen jammer dat er een klas van 60!! kinderen inzat die nogal wat lawaai maakten. De auto is leuk en helemaal niet zo klein als de Hertzmedewerker ons wilde doen geloven, en tomtom bracht ons keurig naar ons hotel. En nu: slapen, eindelijk we zijn er!!!

aftellen

het aftellen is echt begonnen, en ik kan niet meer wachten tot het eindelijk zover is! Nog 7 nachten slapen. De hele reis is bijna geen moment meer uit mijn gedachten, zo lang al aan het voorbereiden, en nu is het bijna echt........

eerste bericht

Op dit blog zal ik proberen (proberen omdat ik niet weet of ik het vol zal houden, en/of leuk zal vinden) een verslag bij te houden van onze vakantie in Florida. Op 3 april vliegen we richting Orlando waar we 5 april hopen in te schepen op de Disney Magic, zie:
http://disneycruise.disney.go.com/dcl/en_US/cruises/landing?name=7NightWesternCaribbeanCruiseLandingPage

Na een week op de cruise zijn we nog 9 dagen in Davenport (nabij Orlando) waar we een appartement hebben gehuurd. Vandaar willen we de omgeving gaan verkennen. Er is genoeg te doen, dus we zullen ons niet vervelen!