vanaf de cruiseboot, het is super!!

Zaterdag 5 april
Eindelijk is de langverwachte dag aangebroken dat we aan onze Disneycruise zullen beginnen. Hoewel het schip pas zal vertrekken om 17.00 uur, neemt het best wat tijd in beslag om daadwerkelijk in te checken, daarom vertrekken we al om 8.30 uur. Natuurlijk eerst koffie halen (bij een wel hele vriendelijke Starbucksmevrouw (enjoy your beautifully handcrafted cup of delicious fresh coffee (?)) en dan via de beachline expressway in een keer naar port Canaveral. Daar komen we tegen 10.30 uur aan, en gelijk in de file op de afrit. Het verkeer staat stil, dus we zijn bang voor wat ons te wachten staat. Het schip zien we al liggen, evenals de Carnival Glory. Opeens gaan alle auto’s rijden, en blijkt dat het terrein van de haven nog afgesloten was. Het is inderdaad druk, dus in de rij om de koffers af te gooien. Twee keer een securitycheck. Koffers eruit en dan de auto parkeren. Er hangt een waarschuwing om vooral geen resten eten en of drinken in je auto achter te laten, omdat als je terugkomt de insecten in dat geval proefritjes met je auto aan het maken zijn. Dan terug naar de terminal lopen, waar we eerst weer onze paspoorten moeten laten zien. Dan weer in een rij om door de poortjes en de handbagage door de scan te gaan. Met de roltrap ga je daadwerkelijk de terminal in, alwaar weer een rij staat om in te checken. Gelukkig gaat dit best heel snel, en om 11.15 uur zijn we klaar. Wat opvalt is dat hier heel veel mensen werken die de pensioengerechtigde leeftijd ruimschoots overschreden hebben. Iedereen is wel heel behulpzaam en aardig, en men tracht alles zo efficiënt mogelijk te laten verlopen. We krijgen een kaartje waarop het nummer 5 staat. Ze zullen het inschepen per groep doen, en wij mogen dus naar binnen als ze groep nummer 5 oproepen. Vanaf 11.50 uur beginnen ze hiermee. Nadat we door de Mickeyoren (na eerst weer een paspoortcontrole) zijn gegaan, gaan we op de foto. Bij het betreden van het schip roepen ze van iedereen die binnenloopt de naam om, en gaan ze klappen en je welkom heten. Is wat moeilijk met de naam Steenkamer, dus dat komt er grappig uit. We staan nog een tijdje te kijken naar wat familie’s die zo welkom worden geheten. Het zet de sfeer wel meteen leuk neer. Als eerste maken we een reservering voor Palo. Dat lukt nog voor morgenavond om 21.00 uur. Dan gaan we wat eten halen bij Goofy’s Galley, en eten dat aan de achterkant van het schip buiten op. We hebben leuk uitzicht over de haven, en de weg waar we zojuist hebben gereden. Het zonnetje schijnt heerlijk (warm!!) en de wrap, panini en vers fruit smaken zalig. We sluiten af met een toetje, en gaan dan verder het schip verkennen. Om 1.30 uur is onze kamer klaar. We zijn er precies om die tijd, en toevallig trekt onze hostes precies op dat moment de deur van onze stateroom achter zich dicht. De koffers zijn er nog niet, maar het is leuk om rond te kijken. We hebben een groot raam, en dus is het uitzicht fantastisch. Dan gaan we verder het schip verkennen. Iedere medewerker die je tegenkomt wenst je een fijne reis, zegt je gedag. Om 16.00 uur is het tijd voor de verplichte safetydrill, wat zoveel betekent als je reddingsvest pakken, naar je asemblystation gaan, en daar de demonstratie aanhoren en ja roepen als je je kamernummer hoort. Het is een lachwekkend gezicht, al die mensen in die gekke oranje dingen.



Dan snel vest teruggebracht, en naar de Welcome Aboard party gegaan bij de Goofy Pool. Geheel op Amerikaanse Disneywijze wordt er uitbundig gedanst en gezongen door medewerkers en Disneyfiguren en het publiek doet vrolijk mee. Dan blaast de scheepshoorn de eerste tonen van When you wish upon a star, en blijkt het 17.00 uur te zijn en zijn we vertrokken. Langs de kant staan Disneymedewerkers ons met Mickeyhandschoenen aan uit te zwaaien. Ik spring snel onder de douche, want we willen om 18.15 uur de eerste show zien. Inmiddels zijn de koffers er, dus we kleden ons gelijk om. De show is gedeeltelijk kennismaken met de gang van zaken op het schip door cruisedirector “Brent from Australia”, en een optreden van Disneyfiguren en twee komieken die heel erg leuk zijn. En dan is het tijd voor ons diner in Parrot Cay. Het eten is lekker, vooral het toetje (Lemon merinque pie). Erna lopen we door de warme maar keiharde wind met een koffie en een pepermuntthee over het dek, en genieten van de sterren. Inmiddels is het bijna half 1, en ik ga slapen! Morgen Key West.


Zondag 6 april 2008
Het is heerlijk slapen op dit schip. Het deint natuurlijk een beetje (eigenlijk wordt je een beetje in slaap gewiegd), maar de oceaan en het weer zijn rustig, dus het is precies goed. Na het douchen gaan we buiten achterop het schip ontbijten. Het is echt hemels want de zon schijnt (en goed ook), we kijken uit over diepblauwe wateren, in de verte zien we heel klein de Key’s van Florida liggen, en als die dichterbij komen, wordt het water langzaam turkoois. Het is bijzonder om zo buiten te zitten en we genieten volop.



Na het ontbijt gaan we het fitnesscenter zoeken, en dat vinden we vooraan de boot en is heel mooi met veel ramen dus mooi uitzicht. Dan kijken we een poosje uit over het water vanaf de boeg van het schip, en ineens ziet Eus twee dolfijnen!!! Het is fantastisch, ze zwemmen precies naast waar wij staan, en eentje springt nog even over een golf en dan zijn ze weer weg. Wauw, dit is super. We kijken nog een poosje in de hoop ze nogmaals ze zien, maar ze blijven weg. Wel zien we heel veel vliegende vissen. Ze zweven een tijdje boven water, en duiken dan weer onder. Het naderen van Key West met zo’n enorm schip is ook wel heel gaaf. Er liggen nog twee cruiseschepen, en daar moeten wij tussen passen. We kijken naar de bemanning die dit vanaf de zijkant allemaal kan regelen , en naar de bootjes die op het schip afgaan om de trossen op te pakken. We zouden rond 12.00 uur aankomen, maar het is nu iets vroeger. De scheephoorn blaast de eerste tonen van When you wish upon a star vanuit de schoorsteen waar wij precies voor staat. Daar staat ook Goofy al met z’n handen voor z’n oren, en ook waarschuwde de omroeper al dat dit zou gebeuren. Het is dan ook erg hard als je zo dichtbij staat! Om 12.00 uur roept Brent om dat we zijn vrijgegeven en dat we aan land mogen. Daar lopen we de straten af, kopen een t-shirt bij het hardrockcafé en eten Key lime pie. Het is heel erg warm, zo rond de 35 graden. We zien in de marina hele grote vissen zwemmen in het heldere water. Dit blijken tarpons te zijn. Tegen 5.30 uur zijn we weer op het schip, waar we om 6.15 uur naar een show gaan kijken van de twee komieken die er gisteren ook waren. Ze zijn weer leuk. Dan besluiten we de “drink of the day” te kopen bij de bar bij het zwembad, een key lime margerita. Met dit drankje in de hand, gaan we ergens zitten naar de zonsondergang kijken en hoe het schip weer vertrekt van Key West. Waardoor het komt weten we niet, maar de drank hakt er goed in, en we zijn echt een beetje aangeschoten en wiebelig. We gaan terug naar de kamer om daar om te kleden en te douchen voor Palo’s waar je deftig gekleed moet zijn. Daar aangekomen moeten we erg lachen om Eugene die geen nette sokken heeft meegenomen, dus met sneakersokken onder z’n nette pak zit en dus blote enkels heeft……. Het eten is heel goed, en tussendoor komt er een glaasje met een limesorbetbolletje in champagne. Als afsluiter krijgen we nog een glaasje met limoen/wodka/champagne. Samen met mijn glas witte wijn, en de margerita zorgt dat ervoor dat ik op de kamer in slaap val zodra ik m’n bed zie. Van het voorgenomen uitgaan op het schip, komt dus helemaal niets!

7 april ’08
Weer lekker geslapen, hoewel ik wel vroeg wakker ben. Vandaag hebben we een dag op zee, en er zijn allerlei activiteiten waar we niet van plan zijn aan mee te doen. Eerst maar weer ontbijten achterop het schip.Wederom een stralend blauwe lucht en diepblauwe oceaan. Aan het spoor achter het schip zie je goed hoe helder het water is. Je zou er zo een duik in willen nemen. Na het ontbijt gaan we direct naar het zwembad, we hebben onze badkleding al aan. Schone handdoeken liggen overal, en we kiezen twee ligbedden uit. Gelukkig zijn we ingesmeerd met factor 50 en 30, want de zon brandt behoorlijk. We lezen en zwemmen en tegen een uur of 12 (en ja, we hebben weer de bingo voor wat betreft de scheepshoorn die om die tijd gaat blazen, we zitten weer recht onder de herrie) vinden we het genoeg, het is een stuk drukker geworden, en zon is op zijn warmst. En aangezien onze huid nog niet zo gewend is aan zon, lijkt het ons beter daaruit te gaan. We gaan even lunchen…...het is weer heerlijk…… Nee, goed voor de lijn is het hier niet…….We besluiten voor morgen op Grand Cayman toch een excursie te boeken, en niet op eigen gelegenheid iets op te zoeken. We gaan snorkelen. In de hut kleden we ons in sportkleding, want we hebben besloten dat er wel wat calorieën afkunnen in het fitnesscentrum. Is niet echt een straf, want we kijken uit over zee. Alleen ik voel me niet zo heel lekker. Het schip vaart heel langzaam en waarschijnlijk daardoor schommelt het heel erg. En de crosstrainer staat daar weer haaks op en ik zie de horizon niet, dus dat maakt me wat duizelig. Na 45 min. houdt ik het voor gezien en haal een pepermuntthee en ga daarmee naar de hut terug. Even liggen op de bank, en ik val ik slaap, want ben ineens ook heel moe. Vandaag is het formal night, dus gaan we in onze deftige kleding eten. We douchen en kleden ons om en zijn benieuwd of iedereen zijn best heeft gedaan. En dat is zo, een aantal mannen loopt in smoking, dames in het lang, meisjes in prinsessenjurken. Ook de bemanning en de Disneyfiguren zijn in feestelijk kleding. De show van vanavond heet de Golden Mickey’s en in de gang naar het theater hangen allemaal banners en ligt een rode loper. De show is een soort Oscars/Golden Globe en geweldig mooi gedaan. Allemaal stukken uit Disneyfilms en onwijs mooi om te zien. In de lobby kun je met de kapitein op de foto, en natuurlijk doen wij dat ook. Capitein Tom heet onze Stubbing, en hij komt uit Noorwegen en is wat stug. Misschien heeft hij niet zoveel zin in zijn eigen feestje? Er zijn “complimentary” May Tai’s en Cosmopolitans. Gelukkkig valt de drank nu beter dan gisteren, ze zijn erg lekker. Het is nog geen tijd voor ons diner in Lumiere’s, dus we lopen nog even naar het dek om van de ondergaande zon te genieten. Daar komen we Goofy tegen, en natuurlijk willen we met hem op de foto. Tijdens het diner is onze groep compleet met nog 6 tafelgenoten. Een stel uit Illinois, twee uit Michigan en een stel uit Virginia. Het zijn trouwens bijna allemaal Amerikanen op dit schip, we zijn alleen een stel Italianen tegengekomen. Om 22.15 uur willen we een show zien in Rockin Bar D, maar dan moeten we ons dessert nog krijgen. De rest van onze tafelgenoten wil ook naar deze show kijken, dus ze vragen aan onze servers Henry en Rodel of we ons toetje daar mee naartoe mogen nemen. Dat is geen probleem en met z’n achten lopen we in ganzenpas naar de bar, met in ons hand een bord met daarop het toetje. We hebben wat bekijks….De show is weer erg grappig. Erna gaan we nog even uitwaaien en naar de sterren kijken en dan terug naar de kamer. Morgen Grand Cayman en de klok gaat een uurtje terug. Ook moeten we met “tenders” aan land gebracht worden, dit zijn kleine bootjes. Lijkt eenvoudig, maar er blijkt toch een hele uitleg bij te horen die op de kamer ligt. Welterusten!!


Dinsdag 8 april ’08
Doordat de klok een uur teruggaat zijn we al vroeg wakker, en liggen dan al voor anker voor de kust van Grand Cayman. Vandaag gaan we hier snorkelen, maar eerst gaan we de stad bekijken. Na het ontbijt pakken we onze spullen, en gaan dan naar het theater voor de tickets voor de tenderboot. Er is geen pier op dit eiland, dus moeten we met boten naar de kant worden gebracht, en dat vergt nog een hele organistatie. Om ons heen liggen nog 5 of 6 andere cruiseschepen. Het is dus een drukte van belang op het water met al die tenderbootjes. Maar goed, we moeten ons melden voor een tenderticket in het Buena Vista theater, en vanuit daar worden we naar de boot gebracht voor de 5 minuten varen naar de kant. Het is leuk om het schip op deze manier te bekijken, en wat is ie mooi vergeleken met de andere schepen die er liggen. Op het eiland gaan we langs de winkels, vol met juwelen, rolexen, drank en toeristen. We kopen een t-shirt bij het Hardrockcafe, en kijken even bij een klein strandje waar mensen aan het snorkelen zijn. Het is echt ontzettend warm, tegen de 40 graden en de lucht is blauw met grote en ook donkere wolken. Om 12.45 uur zijn we terug op de pier om ons te melden voor de excursie van 1.15 uur. We gaan snorkelen boven een koraalrif en een scheepswrak. We worden naar een bootje gebracht, en die vaart echt maar 1 minuut en dan zijn we er al, tussen de cruiseschepen en de tenderboten in. Ze leggen uit dat GC eigenlijk een grote plaat is, waarvan het eiland de bovenste en hoogste laag is. Voor de kust is het water vrij ondiep, en daar zijn we nu en kun je het meeste zien van het onderwaterleven. Vlak achter ons schip stopt de plaat, en is er een muur en is de oceaan gelijk 4000 feet diep. En nee, hier hoeven we niet bang te zijn voor haaien. De grootste vissen die we zullen zien zijn tarpons. Dan gaan we het water in. Op de kant hebben we een eenvoudig snorkelsetje voor onszelf gekocht, dat leek ons frisser. Het snorkelen is onbeschrijfelijk mooi, het water is zo ongelofelijk helder en mooi blauw en turkoois. Waar het turkoois is, is geen koraal maar zandbodem. We zweven een hele tijd boven het koraal en zien ontelbare vissen, ook hele scholen, en je kunt ze bijna aanraken. Alle kleuren van de regenboog en alle vormen komen voorbij, het is echt prachtig. Sally van de boot weet nog te vertellen dat dit de derde zoutste zee op aarde is. Op een gegeven moment ga ik me een beetje draaierig voelen. Waarschijnlijk van de liggende positie en toch het beetje zoute water wat je binnenkrijgt. Ik probeer het nog even, maar ga dan terug naar de boot.


Het is inmiddels tijd voor iedereen om te gaan, en we varen weer 1 minuut verder naar het scheepswrak, de Callie (van Californie waar ie vandaan komt). Aangezien het wrak in de weg lag voor de scheepsvaart, hadden ze lang geleden besloten het schip tot ontploffing te brengen. Dat deden ze echter met teveel springstof, waardoor de stukken nu her en der verspreid liggen. Wederom zijn de vissen heel mooi, maar na het mooie koraal valt dit lelijke wrak eigenlijk wel tegen. Ook is het hier superdruk met andere groepen snorkelers, tenderboten en glasbodemboten die voorbij komen, dus ik hou het al snel voor gezien. Net als de rest eigenlijk. Na twee uur zijn we weer terug op de kant, en het was een te gekke ervaring die we verder in de week nog eens willen proberen te herhalen op de andere bestemmingen. Om 4.30 uur gaat de laatste tenderboot naar het schip, welke rond 17.00 uur zal vertrekken. Wij zijn om 16.00 uur al terug en gaan eerst douchen en omkleden en dan wat eten. Dat hebben we sinds het vroege ontbijt niet meer gedaan, en we hebben allebei enorme honger. Erna gaan we de musical Twice Charmed bekijken in het Walt Disney theater. De show is een variatie op het Assepoester verhaal en het is onwijs mooi en proffesioneel gedaan. Brent vertelt later nog dat het podium in totaal 5 dekken beslaat. Na het eten kijken we in de winkels en lopen we wat rond over het schip. We kijken bij Shutters hoe onze foto’s zijn geworden, en na het diner koop ik er eentje. Het diner is vanavond in Animators Palate, en dit restaurant is waanzinnig. Alles is zwart wit (ook stoelen, tafels, borden, kleden en de kleding van de servers), maar verandert langzaam van kleur gedurende de avond, met bijpassende muziek. Het is erg mooi. Vlak voor het dessert gaan de servers allemaal weg, het licht is bijna uit en op de videoschermen zijn fragmenten uit Disney films te zien. Dan begint de muziek van Fantasmic en komt sorcerer Mickey binnenlopen, evenals de servers die nu gekleurde jasjes aan hebben. Het is spectaculair. Het eten is ook heerlijk. Rodel en Henry weten in middels precies wat je lekker vindt, en welk drankje je graag wilt drinken, en of dat met of zonder ijs moet zijn. Aan het eind van de avond lossen we nog even wat doordenkers op die Rodel op tafel uitlegt. Het is heel gezellig. Na het eten gaan we nog even In Rocking Bar D kijken naar de comedian. Die is wel leuk maar niet zo leuk als de andere van de afgelopen dagen. Helaas zijn die op GC naar huis gevlogen, en deze is er voor terug gekomen. Inmiddels is het alweer rond middernacht, en het schip gaat met volle snelheid richting Cozumel, Mexico.

ps. foto's volgen later, internetverbinding is te traag