Dinsdag 15 april
Vandaag besluiten we inderdaad naar Epcot te gaan, maar we hebben geen zin om te haasten, en gaan dus pas tegen 10.00 uur weg, na eerst rustig ontbeten te hebben. Buiten is het stralend blauw, dus ben benieuwd of de weersvoorspellingen kloppen. Helaas blijkt dat inderdaad zo te zijn, het is bijna koud te noemen. Als we bij Epcot aankomen, trekt Eugene achter de auto dan toch maar een lange spijkerbroek aan, want de wind is echt hard en fris. In het park vraag ik me af waar al die mensen en kinderen vandaan komen, het is waarschijnlijk altijd wel ergens vakantie ofzo. Onze vipfastpassen van de Vacation club werken helaas niet meer, dus dat is even jammer. Want als we bij Soaring aankomen, is de terugkomtijd voor gewone fastpassen voor tussen 19.30 en 20.30 uur ’s avonds pas!! En Soaring willen we graag “doen”, want het is een hele mooie attractie, maar de wachttijd is 80 minuten. Het is een film waarbij het lijkt alsof je over Californie zweeft. Het is echt heel mooi gedaan, zelfs met geur. Maar dat is vanavond dus pas. Bij alle attracties hier in de buurt staan lange rijen, dus we besluiten eerst langs de landen van World Showcase te lopen. Die liggen rondom het meer waar we eergisteren het vuurwerk hebben gezien. Het is een soort tentoonstelling van verschillende landen, en je kunt er produkten uit die landen kopen, eten wat ze daar eten, een film zien over dat land of er is specifieke entertainment uit het betreffende land. Dus leuk en leerzaam. We eten onder andere in Marokko, en lopen over een bazaar. In Japan koop ik een oester die ze voor mijn neus opmaken, de parel halen ze eruit, en die meten ze vervolgens op en zetten hem ter plekke in een hanger of ring. In ieder land werken ook echt alleen mensen uit dat land, in traditionele kledij, en deze Japanse mensen zijn buitengewoon vriendelijk, en ze buigen ook steeds. Ook is er een hele mooie vijver met koikarpers. In China zien we Chinese acrobaten, eigenlijk zijn het jonge meisjes die uit China over zijn gekomen om hier ervaring op te doen in het geven van voorstellingen. Wat ze doen is ongelofelijk in lenigheid en balans. Onder andere is er een meisje op een eenwieler waar ze met een ladder op moet komen, zo hoog is de fiets. Dan zet ze een bakje op haar voet en wipt dat zo op haar hoofd, daarna twee, drie, vier bakjes tegelijk, en ze eindigt met wel 10 bakjes op haar hoofd, en wipt er vervolgens een lepel in. In het paviljoen van Amerika kijken we naar een voorstelling over de USA, en misschien moet je uit de USA komen om dit te waarderen. Dit geslenter neemt de rest van de dag in beslag, en tegen 17.00 uur komen we weer bij de attracties aan. In dit geval Testtrack. Hierbij neem je in een auto plaats waar ze vervolgens testen mee gaan doen, en de ervaring is heel gaaf. De wachtrij is nog steeds 70 minuten, en we besluiten in de single-riders rij te gaan. Dat heeft als gevolg dat je de attractie niet samen doet, maar de wachttijd is wel veel korter, ongeveer 30 minuten. Na 10 minuten zit ik echter al in een wagen, en Eugene zit een paar auto’s achter mij, dus dit is veel beter. Dan lopen we naar het gebouw met daarin de Sea met Nemo and Friends. Is een soort groot aquarium waarbij je in een wagentje langs het verhaal van Nemo gaat, onder water en langs kleurige koraalriffen. Vervolgens kom je in een grote ruimte waarin ze echte aquariums hebben; zoutwater, schildpadden maar ook met manatees en dolfijnen. Ook is hier Turtle Talk with Crush. Het is heel knap gedaan, want de Crush op het scherm praat echt tegen het publiek, hij haalt er mensen uit aan de omschrijving van hun kleding (die hij “shell”) noemt) en gaat echt met ze in gesprek. Daarna gaan we naar het gebouw waar Soaring inzit en delen daar een broodje en drinken wat en is het eindelijk tijd voor Soaring. Als we er naartoe lopen komt er iemand op me af die vraagt of ik zijn twee fastpassen voor Soaring wil. Nou graag natuurlijk, dan kunnen we er dus twee keer in. Als we eruit komen is het 20.30 uur, en hebben we geen van beiden nog puf om op het vuurwerk te wachten, dus besluiten we terug te gaan naar de auto en naar huis te gaan. Kunnen we daar nog even TV kijken/verslag schrijven/wijn drinken en bedenken wat we morgen zullen gaan doen!
Vandaag besluiten we inderdaad naar Epcot te gaan, maar we hebben geen zin om te haasten, en gaan dus pas tegen 10.00 uur weg, na eerst rustig ontbeten te hebben. Buiten is het stralend blauw, dus ben benieuwd of de weersvoorspellingen kloppen. Helaas blijkt dat inderdaad zo te zijn, het is bijna koud te noemen. Als we bij Epcot aankomen, trekt Eugene achter de auto dan toch maar een lange spijkerbroek aan, want de wind is echt hard en fris. In het park vraag ik me af waar al die mensen en kinderen vandaan komen, het is waarschijnlijk altijd wel ergens vakantie ofzo. Onze vipfastpassen van de Vacation club werken helaas niet meer, dus dat is even jammer. Want als we bij Soaring aankomen, is de terugkomtijd voor gewone fastpassen voor tussen 19.30 en 20.30 uur ’s avonds pas!! En Soaring willen we graag “doen”, want het is een hele mooie attractie, maar de wachttijd is 80 minuten. Het is een film waarbij het lijkt alsof je over Californie zweeft. Het is echt heel mooi gedaan, zelfs met geur. Maar dat is vanavond dus pas. Bij alle attracties hier in de buurt staan lange rijen, dus we besluiten eerst langs de landen van World Showcase te lopen. Die liggen rondom het meer waar we eergisteren het vuurwerk hebben gezien. Het is een soort tentoonstelling van verschillende landen, en je kunt er produkten uit die landen kopen, eten wat ze daar eten, een film zien over dat land of er is specifieke entertainment uit het betreffende land. Dus leuk en leerzaam. We eten onder andere in Marokko, en lopen over een bazaar. In Japan koop ik een oester die ze voor mijn neus opmaken, de parel halen ze eruit, en die meten ze vervolgens op en zetten hem ter plekke in een hanger of ring. In ieder land werken ook echt alleen mensen uit dat land, in traditionele kledij, en deze Japanse mensen zijn buitengewoon vriendelijk, en ze buigen ook steeds. Ook is er een hele mooie vijver met koikarpers. In China zien we Chinese acrobaten, eigenlijk zijn het jonge meisjes die uit China over zijn gekomen om hier ervaring op te doen in het geven van voorstellingen. Wat ze doen is ongelofelijk in lenigheid en balans. Onder andere is er een meisje op een eenwieler waar ze met een ladder op moet komen, zo hoog is de fiets. Dan zet ze een bakje op haar voet en wipt dat zo op haar hoofd, daarna twee, drie, vier bakjes tegelijk, en ze eindigt met wel 10 bakjes op haar hoofd, en wipt er vervolgens een lepel in. In het paviljoen van Amerika kijken we naar een voorstelling over de USA, en misschien moet je uit de USA komen om dit te waarderen. Dit geslenter neemt de rest van de dag in beslag, en tegen 17.00 uur komen we weer bij de attracties aan. In dit geval Testtrack. Hierbij neem je in een auto plaats waar ze vervolgens testen mee gaan doen, en de ervaring is heel gaaf. De wachtrij is nog steeds 70 minuten, en we besluiten in de single-riders rij te gaan. Dat heeft als gevolg dat je de attractie niet samen doet, maar de wachttijd is wel veel korter, ongeveer 30 minuten. Na 10 minuten zit ik echter al in een wagen, en Eugene zit een paar auto’s achter mij, dus dit is veel beter. Dan lopen we naar het gebouw met daarin de Sea met Nemo and Friends. Is een soort groot aquarium waarbij je in een wagentje langs het verhaal van Nemo gaat, onder water en langs kleurige koraalriffen. Vervolgens kom je in een grote ruimte waarin ze echte aquariums hebben; zoutwater, schildpadden maar ook met manatees en dolfijnen. Ook is hier Turtle Talk with Crush. Het is heel knap gedaan, want de Crush op het scherm praat echt tegen het publiek, hij haalt er mensen uit aan de omschrijving van hun kleding (die hij “shell”) noemt) en gaat echt met ze in gesprek. Daarna gaan we naar het gebouw waar Soaring inzit en delen daar een broodje en drinken wat en is het eindelijk tijd voor Soaring. Als we er naartoe lopen komt er iemand op me af die vraagt of ik zijn twee fastpassen voor Soaring wil. Nou graag natuurlijk, dan kunnen we er dus twee keer in. Als we eruit komen is het 20.30 uur, en hebben we geen van beiden nog puf om op het vuurwerk te wachten, dus besluiten we terug te gaan naar de auto en naar huis te gaan. Kunnen we daar nog even TV kijken/verslag schrijven/wijn drinken en bedenken wat we morgen zullen gaan doen!
1 opmerking:
O, de herinneringen komen gelijk weer boven met Epcot. Het staat nog vers in ons geheugen gegrift. Soarin was geweldig en nemo ook. Ook de show met Ellen DeGeneres met de dinosaurussen vonden wij helemaal top. Wij hadden geen drukte en zijn meerdere keren in atracties geweest zoals testtrack.
Dit keer geen Animal gedaan, maar vonden we 5 jaar geleden ook erg leuk.
Have fun!!
Groetjes Sil
Een reactie posten